Freiburger historische Bestände - digital

313

memorata nostra civitate Villingana commorantes in monasterio et ecclesia ad sanctam
Crucem nuncupata debito cultu Dei obsequium frequentent, statutis horis divinum
offieium in choro persolvant, in concionibus et confessionibus excipiendis sint seduli,
studiosam juventutem in gymnasio suo ferventer instruant, pacem et jugem har-
moniam cum clero et foro sancte observent, absque scandalo et offensione plebis
honestissime conversentur adeo, ut in quotidianis suis exercitiis et religiosis functioni-
bus, in regularis disciplinae fervore, in vitae monasticae integritate, in palaestra
Virtutis et doctrinae exercitatione, magno cum incremento gloriae divinae, eplendore
seraphicae religionis, cura salutis proximi et boni publici augmento splendidissime
praefulgeant in spiritualibus. In temporalibus vero bonis, licet permagna sane
penuria laborent et ditiorum ope indigeant, ob providam tamen et circumspectam
oeconomiam Deus consolator pauperum mirifice seraphicos pauperes in reaedificatione
sui monasterii, quod funditus in ultima anni proxime elapsi obesidione hostili sub-
versum extremam incurrit ruinam, consolatur et adjuvat; unde et eosdem RR. PP.
Conventuales Franciscanos, eorumque familiam Villinganam de condigno sincere et
constanter eorum quorum interest favori et benevolentiae recommendatos pereupimus.
In hujus rei fidem hasce litteras sigillo nostrae civitatis consueto assignari et com-
muniri mandamus“. Ein ähnliches Zeugnis hatte auch der Pfarrer von Villingen, J.
J. Riegger, unterm 4. Sept. 1705 ausgeſtellt.
4. Der Magiſtrat von Konſtanz äußerte ſich hierüber unterm 5. Okt. 1705
folgendermaßen:
„Nos vice capitaneus, consules totusque senatus sacrae caesareae majestatis
superioris Austriae civitatis Constantiensis ad lacum Bodamicum sitae testamur et
omnibus has lecturis ac visuris fidem facimus indubitatam, quod dilecti nobis in
Christo Patres Fratres Minores Sancti Francisci Conventuales a tempore primi sui
instituti in hac urbe commorantes per religiosae vitae observantiam morumque
ac conversationis modestiam publicam sibi compararint eximiam laudem ac veri-
tatis testimonium. Quare maxime eosdem Fratres optime recommendatos cupimus;
zingulariter vero a cultu divino, quem diu noctuque in choro cantando psallendoque
raro exemplo persolvunt, nutrientes insuper seraphico fervore populum ac plebem
nostram tam verbi divini pabulo quam sedula in sacro tribunali praesen
tentibus vel maxime fructuosa eandemque curam visitandis aegrotis praeserti
civico nostro hospitali eisdem fratribus a multis annis ob speciale eorum meritum
et diligentiam indefessam commisso impendentes cum magno animarum lucro et
incolarum solatio. His aliisque charitatis officiis nobis probe notis, maxime vere
cum quod verbis aedificant fraterna sua in familia pace ac exemplari vita ab omni
scandalo aliena confirment, inducti has eisdem pro merito testimoniales litteras
condigne impertiri ac pro firmiori praemissorum robore sigillo majori no
muniri voluimus.“
5. Der Magiſtrat von Offenburg ſprach ſich unterm 9. Sept. 17 5 dahin aus:
„Nos praetor, consules et senatores magistratus liberae et saeri
imperii civitatis hujus Offenburgensis non solum hisce notum sed etiam fidem fa-
cientes ad veritatis virtutem magis explicandam sine omni requisitione sincere et
vere attestari obligamur, monasterium Ordinis S. Franeisci Fratrum HMinorum Con-
ventualium in civitate nostra jam ante saecula extructum in continua professione
RR. PP. Franciscanorum sub sacra S. Francisci regula strietissime observata non sine
flore, ex eorum suavissimo in nos nostrosque redundante odore, et luero animarum
infinito et zelosissimo ad superioris usque belli principia integrum extitisse; a quo
tempore, licet illud monasterium templumque communibus patriae calamitatibus in-