http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert1767/0252
230 Salmansweiler.
Der an Gelehrſamkeit dich uͤbertreffen kann.
Diß Wort nimmt Gerbert gleich mit groſſen Freuden an.
Er fuͤhrt ihn tief in Wald, und oͤfnet ihm die Lehren;
Schnell faͤngt die Wiſſenſchaft in ihm an ſich zu mehren.
Er geht nun aus dem Wald und wieder in die Schul;
Hier ſetzet er ſich ſelbſt auf ſeines Meiſters Stuhl.
Der Lehrer lacht ihn aus mit hoͤhniſchen Geberden
Er ſpricht: Du rother Schelm, was will doch aus dir werden?
Gerbert verſetzte ihm: Du ſchwarzer Schultyrann,
Der nichts als Grauſamkeit an uns beweiſen kann!
Doch komm, Tyrann, ich will dich jezt bald uͤberwinden!
Sie fangen beede an mit Buͤchern anzubinden.
Der Streit waͤhrt lange Zeit mit zweifelhaftem Gluͤck;
Und endlich faͤllt der Sieg auf Gerberten zuruͤck.
Der Meiſter wird beſchaͤmt. Und Gerbert voll Vergnuͤgen
Verlaͤßt die Stadt, und eilt zum Satan ſich zu fuͤgen.
Mein Lehrer, ſpricht er, hoͤr! zeig mir jezt einen Mann,
Mit dem ich aus der Schrift recht tuͤchtig ſtreiten kann.
Geh nach Ravenna hin, antwortete der Teufel,
Mein aufgeweckter Sohn, und trage keinen Zweifel,
Den Biſchof findeſt du, dem Wiſſenſchaft und Schriſt
Schon laͤngſt ein Ehrenmaal des hohen Ruhms geſtift.
Er
Ne quis Gerberto ſit doctior en ego faxo.
Annuit his ille, ſecum ſubit abdita ſilve.
Sedulo quem docuit, cunctos percellere fecit.
Silvas linquentem poſt haec ſcholas repetentem
Doctor deriſit rufus es hinc perfidus inquid.
Ille refert nigrum ſimulas tu valde tyrannum.
Reſpondit magno ſimilem te vineo tyranno.
Diſceptant ambo de libris tempore longo
Confundit victus Gerbertus et ipfe magiſtrum.
Mox urbem liquit Sathanam conſulſtat et infit.
Heus pedagoge virum mihi nunc oſtende peritum
Cum quo ſcripturis poſſim confligere divis.
Dixit daemon ini Ravennam concite fili
Pontiſicem clarum libris cernes ibi gnarum
Pergit
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert1767/0252