http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv1/0052
tνaνν.à Pilis, montihus plena præcelſis, anguſtis vallibus Fflexuſa . beſtiis poſſaſſa
vil. ſeniſſimis. Nam prater cervos & innocuorum greges animalium, urſos gig-
i llurimos, apros innumerabiles, lupos numerum excedentes, rabie ſin-
gulares. Nos eiusmodi per decurſum huius hiſtoriæ videbimus.
Srhuttera- IX. Memoratur iam ante S. Gallum Ohoni⸗ cella ad chutteram amnem
um. an. 603. haud procul ab occidentalibus terminis montanorum Silvæ Ni-
græ in Mortenavia, quæ ipſo ſuo nomine horridas incultasque terras de-
clarare videtur, ſilvasque eouſque locorum proceſſiſſe, ubi nunc inſignis
eorum planities fertilitas que omniam oculos rapit. Propinquum eidem
oppidum Offnisburgum, ſeu Offenburg ſatis prodit, ſe eidem Offoni or-
tum ſuum debere: ut paſſim alias per Germaniam Offonem hunc regem,
Gab. drift. aut regiæ ſaltem Anglorum ſtirpis fuiſſe venditant. L Extitiſſe quidem olim
T. V. j. 852. in his partibus OrroNEM principem, qui monaſterium ſuo nomine erexe-
7. I. Aunal, rxit, perguaum veriſimile nobis cum Mabillonio videtur: cui in eo quo-
. 333. 2*g64. que conſentimus, quod poſteri illum ignorantes, lecto Offæ Anglorum
regis nomine Offonem principem eumdem eſſe exiſtimaverint, qui Carolo
Hik. dusd. Magno æqualis fuit. Notatur etiam apud Ven. BzDaAM. Offa, Sigheri o-
ub. V. . 20. rientalium Saxonum regis filius, qui uxore ac regno relicto, Romam
an. 707. pervenit ac monachum induit; qui vero Offone noſtro multo
poſterior eſt.
. Exſtabat olim aliud eiusdem nominis monaſterium trans Rhenum Vo-
daut il. geſumque in Lotharingia, incertum, an ab eodem Offone ſit erectum,
1. II. p. asa qui an. 603. dicitur eximium etiamnum fundaſſe monaſterium Schuttera-
an. 7. num, a torrente &butteren, e Silvæ Nigræ montanis profluente nomen
poſtea ſortitum. Recentiorem tamen eidem originem tribuit Trithemius,
qui in quadam ad Abbatem Amorbacenſem epiſtola, quam primus nuper
7. L. analect. eX Bibliotheca Cæſarea Vindob. vulgavit Kollarius, illam Offonis fundatio-
monum, Vin- nem plane reiicit, & S. Pirminio circa an. 734. adſcribendam cenſet: quem
ob. h. 717. alii quoque ſcriptores ſecuti ſunt. His ſeſe oppoſuit Anonymus in chronico
coœnobii Schutterani circa an. 1537. edito, quod exhibet Schannat in
ehea. Lp. Vindemiis litterariic. Luum multi, ſcribit ille, in brimo Schutterano fun-
datore & monaſterii initio erraverint, eoquod litteras veteres monaſterii
non vidiſſent, viſum mibhi fuit e ſolis archivis rectius rem declarare. ..
Conſtat igitur e documentis certis, monaſterium noſtrum revera an. Chr.
603. indictione VI. anno Chlotarii II. regis Franciæ, a ragii ſanguinis
viro Ofone Anglo, tempore &. Gregorii magni & primi, qui Angliam
Paullo ante ad Chriſti fiſem converterat, erettum a fundamentis. Ubf
quidem omnia rite congruunt cum anno Sο03q. nempe indictio VI. pon-
tificatus
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv1/0052