Freiburger historische Bestände - digital

RRFPORMATIO CLUNIACENSIS ETC. 169

ci poteſt, quæ ſupra attulimus de S. Benedicti abbatis Anianenſis cura Szcorv
in reſtauranda per Francicum regnum diſciplina monaſtica. Huius rix- –. —
tus & inſtituta ſecutus eſt Berno, quem Wilhelmus dux Aquitaniæ an- Mabzl. Jnna,
no 910. in monaſterio Cluniacenſi a ſe tunc primum fundato conſtituit II. „.335
abbatem. Is, ut in chronologia abbatum Cluniacenſium notatur, an- Bibl. Clun. p.
no 926. obitus ſui diem imminere prænoſcens, omnem congregationem 11.
Juam ſibi adſtare iubens, Patri Odoni Cluniacenſe cænobium commiſit re-
gendum, qui præcipue diſciplinam illam excoluit, toto orbe Benedicti-
no poſtea celebratiſſimam, ac ubique fere receptam: cuius ritus ac in-
ſtituta S. Udalricus Cluniacenſis in Nigra Silva noſtra monachus, a S.
Wilhelmo Hirſaugienſi rogatus, ut ſuo loco videbimus, poſtea conſcri-
pſit. Monaſteria ab initio ſtatim ſub ipſo S. Odone reformata Mabil-
lonius in annalibus ad annum 937. & in actis SS. recenſet. Quanta ve-
ro circa finem ſeculi X. fuerit amplitudo Cluniacenſis monaſterii quoad
cellas & poſſeſſiones eidem proprias, ex confirmatione per interventum
Ottonis III. Imp. an. 996. a Gregorio V. P. facta, idem Mabillonius
ad hunc annum adhotavit.
Neque penitus hic reticenda eſt altera monaſterii Gorzenſi is, haud ?. 103.
procul ab urbe Metis, nobis ſitu locorum propinquioris reformatio,
de qua Mabillonius ad an. 933. Qui plura de illa ſcire cupit, abba- Aunal. R. UII.
tem Calmetum conſulat, qui in hiſtoria ſua univerſali monaſteria Lo-¹ ni .
tharingiæ vicinarumque regionum recenſet, quæ illam reformationem 126.
amplexa ſunt: rem autem in hiſtoria ſua Lotharingica ex inſtituto per- Z. I. . 860.

tractat.

XVII. A S. Maiolo quarto Cluniacenſium abbate Roma revertente Fructuarien-
Cluniacum adductus eſt S. Wilhelmus, in monaſterio Luciacenſi dioece-sS. Wilhel.
iſs Vercellenſis, modo Caſſalenſis, monachus, divini affcii aſiduus cu- Item Farfen-
Ros, ac ſcholæ capitulis illius loci. Tanti vero iam tunc eum fecerat ſis ex Clunia-
S. Maiolus, ut, quum illum in reditu ſecum duceret, propinquusque
eſſet monaſterio, miſerit ante ſe unum ex ſuis, denuntians fratribus,
uti in eius vita legitur apud Mabillonium, ut obviam ei ex more ornati Act. ”5 e.
procedenent, quoniam excepturi erant quemdum ſecum advenientem, cui 3a6 1. . h.
bonor divinitus debebatur. At vix annum Cluniaci ſubſtiterat Wilhel-
mus, dum a S. Maiolo primum S. Saturnini ad Rhodanum monaſte-
rio, deinde S. Benigni Divionenſi, aliisque præficeretur, inſignis & ipſe
monaſteriorum reformator, in Burgundia præſertim, Henrico duce ope-
ram eius deſiderante. Tum vero iam ſenex, Roma rediens, adhuc
in Italia ſeu Gallia Subalpina, in dioceſi Eporedienſi, novum inſtaura-

MART. GERBERTI NIOGRASILVA. VYI vit

T. III. p. 436.
dec. V. p. 133.

Annal. R IV.