Freiburger historische Bestände - digital

HIST. SILVE NIGRE L. VI.

Szcurvug V. Burchardus de caſibus S. Galli paullo ante citatus, ubi de ſimulta-
XI. tibus cum Zaringenſibus, & Welfone ducibus ſub Udalrico III. S. Galli
—— ppate egerat, ad annum 1088. inter hæc etiam mala, inquit, Gebehar-
Hierarehæ — . . mi, & Aurelii (Hi
Nigræ Silvæ dus frater marchionis (ſeu ducis Zaringenſis) Bertholdi, §. Aurelii (Hir-
epiſcopi Con- ſaugiæ) monachus, duce Welfone ſuadente, a quodam Hoſtienſi epiſcopo.,
ſtantienles. t putabant, & gquaſi Romanæ ſedis legato, Ottone epiſcopo adbuc viven-
L.. c. alued . „,
Cadaſt. c. 7. té, Conſtantienſis epiſcopus effectus ℳ. Vivebat tum equidem adhuc Otto,
ſed diu iam antea a Gregorio VII. proſcriptus, ac repetito e Conſtantia
pulſus opera Rudolphi anticæſaris, ac principum eidem foderatorum, quos
inter præcipuus erat Bertholdus dux Zaringenſis, cuius frater Gebhardus
Gah. chriſt. illam tum ſedem obtinuit. Neque iſta ſcripſiſſet Burchardus, niſi San-
T. V. 9. 909. Gallenſes Henrici IV. partibus tunc adhæſiſſent, cuius cognatum abbatem
Udalricum III. ei contraria factio propterea inſectabatur. Saltem inter cæ-
tera mala reponere minime debuiſſet Gebhardi ordinationem tam optime

de eccleſia & ſua dioceſi promeriti.

Chron. Hirf. Gebhardum hunc in Hirſaugia primum fuiſſe monachum, Trithemius
7. L. p. 266. ad an. 108 5. teſtatur, ubi hoc ſimul præclarum eiusdem contexuit elo-
gium: propter vitæ meritum copiſeopus Conſtantienſis eccleſiz? ordinatus,
priſtinum regularis vitæ fervorem minime intermiſit, ſed miniſtrum ſe Cbri-
ſti utilem & idoneum verbo & exemplo ſemper exbhbibuit. Iam vero ante eum
ineunte hoc ſeculo XI. plerique epiſcopi Conſtantienſes ex monachis fue-
re aſſumti, uti teſte Hermanno Contracto ad an. 99 5. fuit S. Gebhardi ſuc-
ceſſon Lambertus, habitu & profeſſione monachus, Petershuſanus, ut vide-
tur, ad cuius quoque petitionem Gregorius V. P. an. 997. monaſterium
illud apoſtolica defenſione munivit. Hic ex eodem Hermanno annis 23.
præfuit, cui poſt Ruthardum & Haimonem an. 1026. vel ſequente ſuc-
ceſſit Warmannus, quem monachum, & probabilius quidem Einſidlen-
Z. V. p. 906. ſem fuiſſe, Galliæ chriſtianæ auctores nube teſtium probant, dum alii
Augienſem monachum faciunt, quum tamen Bernoni abbati Augienſi
epiſcopalia inſignia a Papa conceſſa in ſynodo an. 1033. probroſe ex
Hermanni teſtimonio abſtulit. Warmanno huic ducatum Alemanniæ a
Conrado Salico fuiſſe commendatum, quem pro Hermanno duce adhuc
iuvene gubernaret, ſupra ex Wippone commemoravimus. Succeſſorem
in epiſcopatu an. 1034. habuit germanum ſuum fratrem Eberhardum, du-
bium, an ipſe quoque Einſidlenſis monachus. Sub eo habita fuit Con-
ſtantiæ ſynodus, cui Hermannus Contractus ad an. 1043. & Marianus Sco-
tus ad an. 1044. Henricum quoque III. imp. adfuiſſe teſtantur, ubi im-
Piſor. ſeripi. Pérator, verba ſunt Mariani Scoti, cunctis debita dimiſit, deſtructisque om-
PL.. 65. nibus