http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv1/0285
SEcCULUXM
Cap. 352.
p. 222.
Act. So. ſec.
VI. P. II. p.
725.
274 HIST. SILVE NIGRE L. VI.
„(ſunt chronici verba) egregius erat magiſter in omnibus liberalibus di-
„ſciplinis: ſed & Bernardus itidem eius monaſterii monachus ſummæ ſa-
—
„pientiæ & doctrinæ vir, qui tunc temporis ambo multitudinem magnam
„diſcipulorum in eodem loco nutriverant, quoniam ſcholis præerant, &
„plerosque ad optimam eruditionem provexerant. Hic tamen Bernardus,
„& Werharius pari pene pollens eruditione, anathema fugientes, Hirs-
„augienſi monaſterio ſe iam pridem ſociaverant.“ Recenſentur ibidem
transmiſſi a S. Wilhelmo abbate Hirſaugienſes monachi, viri valde religio-
ſi, inter quos dum Ottonem deſignatum ſibi magiſtrum brevi reprehen-
ſibilem in quibusdam deprehendiſſent Petershuſani, illum ad ſuos remiſe-
runt, cuius loco a S. Wilhelmo venerabilem valde virum Theodoricum
omni ſeculari & monaſtica eruditione adprime imbutum impetrarunt, huic
regimini ſatis idoneum; utpote qui impleret officium abbatis, & ſcholæ
ſimul intendere poſſet, 'proſpero admodum conſilio & ſucceſſu, ut argu-
mento ſunt, quos idem anonymus enumerat eius diſcipulos egregios vi-
ros valde religioſos, optimæ formæ & doctrinæ ſub cura ſua, in gquibus e-
rat Meinradus pridem abbas Bernardus ſcholaſticus & Cuono, atgue
Wernbhardus de Albuſin caligans oculis, Gozolinus & Eberhardus, atque
Henricus ſeriptor: hi omnes ex antiquis fratribus; ſed S Sigiherus ſcho-
laſticus & Eppo, atque Gebehardus avus meus.
Bernardus iſte, quem, ut ait chronicon, etiam ſupra nominavimus,
doctor erat eximius, monaſticæ quogque diſciplinæ cuſtos enituit diligentiſſi-
mus, idem fuerit, ad quem ceu magiſtrum ſuum Bernaldus ſeu Bernoldus
San-Blaſianus litteras dedit a Tengnagelio & Gretſero editas, ſcholæ poſt-
ea Corbeienſi præfectum, ut quidem iam ad annum 1051. adnotavit Tri-
themius. Si tamen idem ſit, cuius mortem indicat Bernoldus San-Blaſia-
nus in appendice ad chronicon Hermanni ad an. 1088. his verbis: Ber-
nardus Conſtantionſium magiſter ſebolarum, vir eruditiſſimus in cauſa &.
Petri ferventiſſimus, in Saxonia ſub monaſtica profeſſione migravit ad Do-
minum.
Quantus vero in litteris fuerit S. Wilhelmus, eius opera produnt.
quæ paſſim recenſentur in laudata appendice ad Hermanni chronicon an.
1091. apud anonymum Mellicenſem cod. 108. n. 3 52. apud Trithemium
de ſcriptoribus eccleſiaſticis, & in chronico Hirſaugienſi ad annum 1070.
Iam Mabillonius in obſervationibus Præviis ad vitam S. Wilhelmi, quum
operum eius catalogum contexuiſſet, ex iis omnibus vix quidquam ſuper-
eſſe indoluit. Libri de muſica unum exemplar in MS. codice Villingano
idem notavit Mabillonius, qui quum incendio apud nos an. 1768. una-
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv1/0285