Freiburger historische Bestände - digital

CURA REI FAMILIARIS. 345

congregationibus cura animarum detrimenta paterentur, nec committe- Szcurvu

rent, ut ſui, quos in tot commiſſis ſibi locis tam late diſperſos habebant,
curis ſecularibus rebusque temporalibus cum ſpiritualis profectus ac diſcipli-
næ regularis diſpendio diſtenderentur. Exſtat in hanc rem imprecatio §
Hugonis, ceu teſtamentum quoddam, quo illud imprimis conteſtatur
fratribus, quod, quum locus per varias regiones circumquaque tam fra-
tribus quam poſſeſſionibus ſit ditatus, quanto maior locorum fratrumque
habeatur numerus, tanto gravior ſibi peccatori pro eorum exceſſibus in-
cutiatur timor.
Augebant porro hanc abbatum ſollicitudinem illi etiam, qui variis eo
tempore obedientiis ſeu cellis a monaſterio diſſitis præpoſiti, pecunias ex
variis rebus corraſas in proprios uſus converterant, cenſuris etiam eccle-

XI.

r

Bibl. Clun,
P. 495.

ſiaſticis ad officium compellendi. Hunc in finem, teſte Mabillonio, Leu- Aunal. Il.
degarius archiepiſcopus Viennenſis Allobrogum unacum abbate monaſte- 313·. u. 76.

rii S. Andreæ eiusdem civitatis domno Iterio & congregatione, cœleſtis pa-
triæ amore æternali exemplo viventium conſtituit, ut in illis obedientiis ni-
hbil de placitis, nibil de manſis mutandis vel miniſtris, nihil de offerendis
altaris & decimis dandis, aliisgque ſimilibus rebus, obedientiarius in pro-
prios uſus deinceßs habere præſumat; ſed in communem fratrum utilitatem
pro nutu abbhatis oinnia omnino deputentur. Qui ſecus faxit, diris ſupponit
epiſcopus. Superiore iam libro domeſticum retulimus exemplum vindictæ
a primis monaſterii S. Blaſii patribus ſumtæ de fratre, apud quem poſt obi-
tum pauci reperti ſunt nummi, cui geminum ad ſeculum hoc XI. ex eo-
dem anonymo MS. San-Blaſiano adiungere iuvat: Quidam frater nempe
ad converſionein venit, qui ſibi denarios in abſcondito reſervavit. Quo com-
perto in conventu fratrum iudicatum eſt, ut, quod fuerat contra conſuetu-
dinem communis vitæ incaute reſervatum, nulli in neceſſitate corporis ve-
niret ad commodum. Erat autem quaſi ſcutella pene nuummis plena. Tunc
ipſe, qui incaute celaverat, pergens cum quibusdam fratribus, qui hoc Fe-
ri conſpicerent, in quodam loco, ubi Alba flumen de quadam rupe cum im-
petu defcendit, eosdem denarios aquis iniecit.

LXXVI. Verum multo maius hic periculum penes eos ipſos eſt, fuit- Proenl luxn

que ſemper, quibus ſubſtantia, res & facultates monaſterü ſunt concredi-
tæ, ne eas ſibi in luxum ambitionemque uſurpandi occaſionem arripiant,
abbates imprimis, ſi ſua ſe dignitate efferant, affluentiam rerum in faſtum

& faſtu ab-
batum.

ſeculique pompam convertant, atque auctoritatem ſuam externo adparatu

& ſplendore tuendam exiſtiment. Tanta autem hic modeſtia ac modera-
tione uſus eſt S. Wilhelmus Hirſaugienſis, ut, teſte Heymone in eius vita
MaART. GERBERTI NIGRA SILVA. X xX apud