Universitätsbibliothek Freiburg i. Br., H 4737,a-1
Gerbert, Martin
Historia Nigrae Silvae ordinis Sancti Benedicti coloniae (1)
Seite: 435
(PDF, 105 MB)
Bibliographische Information
Startseite des Bandes
Zugehörige Bände
Freiburg und der Oberrhein

  (z. B.: IV, 145, xii)



Lizenz: Public Domain Mark 1.0
Zur ersten Seite Eine Seite zurück Eine Seite vor Zur letzten Seite   Seitenansicht vergrößern   Gegen den Uhrzeigersinn drehen Im Uhrzeigersinn drehen   Aktuelle Seite drucken   Schrift verkleinern Schrift vergrößern   Linke Spalte schmaler; 4× -> ausblenden   Linke Spalte breiter/einblenden   Anzeige im DFG-Viewer
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv1/0446
ABBATES E S. BLASIO POSTULATI. 435

De quo tamen ſupra de epiſcopis Conſtantienſibus fuſius egimus. Subdi- Szcori
tur porro ibidem Diethelmus abbas Rinaugienſie cœnobii, prius frater no- FII.
Rraæ congregationis, quem Gallia chriſtiana circda annum 1144. commemo- 2
rat. Item ſub eodem abbate Gunthero Cuonradus de Gunthelfingen abbatiam
Sobafbuſenſem reſignavit, & bic vitam finivit. His conſentit monaſterii
iſtius abbatum catalogus in citata Gallia chriſtiana his verbis: Conradus J. bpag. 935.
* &. Blaſio accerſitus abbatiam reſignavit an. 1141. & ad monaſterium §.
Blaſii reverſus ſt: quod quidem cum primo anno Guntheri abbatis con-
gruit. Quæ autem fuerit harum reſignationum cauſa, rarius equidem in-
dicatur; an ſubinde forte fuerit nimius diſciplinæ Fructuarjlenſis rigor,
a poſtulatis hisce abbatibus in ſua monaſteria ex S. Blaſii congregatione in-
troductæ, cuius præcipuus auctor fuit S. Wilhelmus Divionenſis, qui id-
circo ſuo iam tempore ſupra regulam eſt adpellatus. Quæ vero cauſa fru-
ſtra allegari poſſe videtur, ſi modo genuini iſti S. Benedicti filii non ſo-
lum eiusdem S. Patris exemplum, ſed & doctrinam ſecuti fuerint, ac ſpi-
ritum diſcretionis, quam ille in regula ſua virtutum magiſtram vocat: ne
tales forte diſcipulos habuiſſe aliquando videantur, quorum mores, ut
de ipſo S. Benedicto ſcribit Gregorius M. cum ſuis minime congruebant:
adeſſe præterea poterant etiam cauſæ politicæ.

p. 1008.

XL. Ne vero pedem referret, morte præventus fuit, quem modo nota- Res cum mao-
vimus, Diethelmus de Ottwilare, ex Priore maiore monaſterii S. Blaſii fa- alterto Dhe-
ctus abbas KRhenaugienſis, interveniente etiam auctoritate Hermanni epi-
ſcopi Conſtantienſis. Hic Friderico I. Imp. an. 1158. Ulmæ agenti una-
cum comite de Lenzburg advocato Rhenaugiæ, fratrum poſtulata exhi-
buit, obtinuitque, ut regali præcepto Diethelmus Rhenaugienſibus præfi-
ceretur, uti apud Æg. Tſchudium in chronico Helvetico legere eſt. Ita-
que Hermaunnus epiſcopus Ulma Rhenaugiam digreſſus, ipſe novum ab-
batem ibidem inſtituit, atque in eodem loco pridie idus Aprilis litteris pub-
licis S. Blaſio monaſterium monialium in Berau, & eccleſiam in Hochen-
ſchwanda confirmavit. Vir venerabilis vero Diethelmus abbas tribus in re-
gimine annis expletis, quum ad extremam vitæ lineam delatus fuiſſet, ſacro
unctionis oleo & Dominici Corporis ſacramento ſe munivit, diegue ſuncto
Palmarum, gqui eo anno nimirum 1161. V. Id. April. extitit, hora ter-
tia, quum iam ab omni eccleſia Domino ad paſſionem tendenti cum palmis
obviam progreditur, & ipſe carnis ergaſtulum egreſſus cum palma victo-
riæ præmium vitæ & immortalitatis coronam a Domino percepit; uti in ve-
teri Rhenaugienſis archivi monumento legitur. Occurrit item in necrolo-
gio Rhenaugienſi nomen Ruſteni abbatis San-Blaſiani, qui obiit an. 1125. in-
Liiz ſer-


Zur ersten Seite Eine Seite zurück Eine Seite vor Zur letzten Seite   Seitenansicht vergrößern   Gegen den Uhrzeigersinn drehen Im Uhrzeigersinn drehen   Aktuelle Seite drucken   Schrift verkleinern Schrift vergrößern   Linke Spalte schmaler; 4× -> ausblenden   Linke Spalte breiter/einblenden   Anzeige im DFG-Viewer
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv1/0446