Freiburger historische Bestände - digital

MONACHI HIERARCHK.‚ 483

ro transacto triennio, defuncto Hartwio epiſcopo Jucceſſit epiſeopus Chuno
monachus, Jecundum illos mortuus homo, quo audieute & iudicante omnes
zorum cauſæ tractabantur. a) Palam eſt, ironice hic ab auctore dici fa-
cum fuiſſe miraculum, clericorum ſcilicet gratia, qui monachum ceu
mundo mortuum inter iudices, uti vocari ſolent, conſiſtoriales ægre ſu-
ſtinuerint, eumdem tamen poſtea ceu epiſcopum & ſupremum iudicem
ſuum venerari debuerint.
Supra iam nonnullos memoravimus e monaſteriis, præcipue Silvæ ni-
græ, monachos ad varia eccleſiæ officia hierarchica fuiſſe evocatos. Erat
inter eos Wolvoldus e coœnobio S. Georgii in Nigra Silva aſſumtus ab-
bas Admontenfſis a Conrado I. archiepiſcopo Salisburgenſi, qui gqunm ve-
niſſet, ut perhibet chronicon Admontenſe apud Hier. Pezium, atque in eo
ſolertiaxi aftqne prudentiam multam pradictus archipraſul cernueret, cum in
partem ſullieitudinis adſcivit, & archidiaconum ordinatum cateris eccleſia
archidiaconibus pratulit. Ex eodem S. Georgii coœnobio B. Theogerus
abbas in ſedem epiſcopalem Metenſem, uti Udalricus II. ex monacho S.
Blaſti in Conſtantienſem fuit evectus. Sed & alibi paſſim ſeculo hoc XII.
monachi ad varias hierarchicas ſedes promoti ſunt: quo ipſo argumento
a maiore ad minus utitur laudatus Idungus cap. 10. quo probandum ſu-
ſcipit, monachorum clericorum non minus eſſe regere parochias, quam
clericorum ſecularium. Reſpondeho, infert, ſi monachis licet magnas re-
gere parochias, cur non liceat regere parvas, guum boc bumilitati mona-
ſticæ magis conveniat? Quid eſt piſropatus, niſi magna parochia? Hoc ſa-
ne in Anglia ſeculo adhuc XII. adeo commune fuit, ut S. Thomas Can-
tuarienſis, quum reſciret, omnes anteceſſores ſuos fuiſſe monachos, pia-
culum ſibi dacens, niſi & ipfe talis eſſet, monachum iam factus archiepi-
ſcopus fuerit profeffus. Sic ex ipſo Carthufiano S. Benedicti ordine et-
ſi arctiſſimo, mortuo Hugone Gratianopolitano epiſcopo, qui S. Bruno-
nem eiusque ſocios in eremo Carthufienſi collocaverat, ſeque illis ad-
iunxerat, Hugo II. eidem fuit ſuffectus, uti conſequenter plurimi exinde
eiusdem eccleſiæ epiſcopi fuere; paſſinique etiam Ciſtercienſes & Clunia-
cenſes monachi epifcopales ipſamque pontificalem ſedem tenuerunt. Un-
de Petrus venerabilis: Quid indecens, ait, ſi religioſæ eccleſiæ religioſus ſa-
piens litteratus monachus inde in pontificem electus eſt, unde epiſeopales, ar-
chiepiſcopales, patriarchales, & ibfa omnium vertex gcclefiarum apoſtolica
6
2) Apud Hundium in catalogo epiſcoporum Katisbonenſium (Metrop. Salisb. Z. I. p. 131. &e. Ihn⸗
wicus ab anno I1os. uſque ad an 1126. epifcopus memoratur: cui eodem anno Chune ſuccef-
ſerit, abbas antea Sigebergenſis, qui poſtquam annis quatuor ſedem fuam tenuiſſet, anno 1130.

ebiit. Hifce igitur temporibus acciderunt, quæ hic enarrantur.
PpLpzZz

SECULUVMI
XII.

Z. I. Kript.

rer Auſtr. p.

184.

Bern. Pez. l.
c. pag. 536.

Lid. I. cp. 29.