http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0017
SEC. XIII. O. S. B. VIII. 15
de Lupfen momoratur cum filiis Ulrico canonico Auguſtano, Bertoldo, Szcvruk
Eberhardo, Henrico & Hugone. Edimus præſtantiſſimum Theotiſcum
an. 12 51. inſtrumentum infeodationis factæ Heinrico de Lupfen ſuper ca-
ſtro Stuhlingen in Alpegovia Nigræ Silvæ noſtræ meridionali. Eodem an.
1251. Bertoldum & Eberhardum de Lupfen fundaſſe coœnobium monia-
lium Gnadenzell apud Offenhuſam P. Sulger teſtatur, paſſimque in char- Aunal. Zwi-
tis apud P. Herrgott poſt medium ſecul. XIII. leguntur ex hac familia uli. P. I.
illuſtres viri. Nobili viro Eberhardo de Lupfen an. 1259. cum permiſ-¹ 205.
ſione Bertoldi abb. S. Galli Henricus de Gruemben feuda San-Gallen- tr
ſia tradidit: quod iterum an. 1271. inter eosdem firmatum eſt. An. 1277.
arbitris Hugone de Almenshofen & Colmano de Friburg inter Eberhardum
de Lupfen, Henricum, Albertum, & lacobum de Falkenſtein ſic com-
ponitur, ut bona in Seckau, Mulman, & Balzhuſen Eberhardo de Lu-
pfen ceſſerint pro 15 marcis argenti & remiſſione néxus feudalis. An.
1294. Henricus de Lupfen vendidit cognato ſuo Eherhardo de Lupfen
partem ſuam oppidi, caſtri & comitatus Stuelingenſi is in Alpegovia no-
ſtra, partem item iuris feudalis ſuper Lupfen, ac ius hereditarium in
Almuth, Aichheim & Lottſtetten &c. quæ ſunt in, pago partim Alpe-
goviæ, partim Cleggoviæ dynaſtiæ Tiengenſis, quæ ſucceſſu temporis ad
comites de Sulz pertigit dynaſtas Nigræ Silvæ ad Nicrum Fluvium.
Mentio paullo poſt occurreęt Walteri inter epiſcopos Argentoratenſes,
qui fuit filius Walteri de Geroldseck, qui inter alia dominium in Sulz
poſt mortem „quam oppetiit an. 1277. Henrico filio reliquit, comiti
Valdentiæ in diviſione tunc cum filiis Hermanni, qui in prælio apud Ar-
gentoratum pro fratre Waltero ep. Argentorat. an. 1262. occubuerat.
Obtigit autem Henrico memorato ſimul cum ditione Sulz Hohen-Ge-
roldseck in Ortenavia & advocatia monaſteriorum Ettenheimmünſter &
Schuttern in Briſgoia &c. Moriens is an. 1298. inter filios reliquit Wal-
terum conditorem lineæ Sulzenſis familiæ comitum de Sulz iam colla-
bentibus rebus. In hiſtoria Pragmatica huius familiæ an. 1766. ed. præter
recenſita alia etiam dominia in Nigra Silva recenſentur, inter inſtrumenta pgα. 9.
vero ad an. 1275. filius & nepotes Walteri I. notantur. bag. 36.
In memorata charta an. 12 72. diviſionis paternæ bæreditatis inter Ege-
nonem & Henricum comites Friburgenſes legitur Her. Eb. von Lupfen,
Grave H. von Sulz, iam an. 1141. Alewicus comes de Sulzo teſtis ad-
ſcribitur in Conradi III. charta transactionis inter eccleſiam Baſileenſem
& monaſterium S. Blaſii apud P. Herrgott ad an. 1267. Occurrit Her- a. obat.
mannus Dei gratia comes de Sulze, K. de Sulz archidiaconus Argenti- Gnnenl Hie
nenſis n
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0017