Freiburger historische Bestände - digital

SEC. XIII. O. S. B. VIII. 27

an. 1259. dederunt, quæ edita habetur in ſæpius iam memorata notitia Szcurwx
nobilitatis Germanicæ. a) Alius ex his filiis Fridericus ex dote coniugis rrer
Welhildis dynaſtiam Wolfacenſem familiæ intulit, Egoni fratri poſtea con- ) pag. 354.
ceſſam; unaque Conradus & Gebhardus canonici Conſtantienſes & ple-
bani in Villingen ſuper Villingam ſolemnem transactionem inierunt, cui,
ut apud Schœpflinum b) notatur, teſtis adfuit Henricus HI. marchio de b) Eit. Za-
Hachberg an. 1284. quo is reditus curtis ſuæ in Wettelbrun donavit mo- —
Pp. 347.
naſterio Tennenbacenſi ordinis Ciſtercienſis.

Eiusdem quoque inſtituti fuit monaſterium Novæ domus iuxta Villin-
gam, quod Gregorius K. P. an. 1238. in protectionem ſedis apoſtolicæ
cum omnibhus ſuis bonis accepit, ut ex apographo monaſterii S. Georgii
in excerptis hiſtoricis ſolertiſſimi abbatis Georgii Geiſſer didici. Id vero
monaſterium iam ineunte ſeculo XIV. haud amplius extitiſſe, notitia quæ-
dam Erkingeri & Conradi de Falkenſtein an. 1320. docet. Monaſterium
S. Claræ in Villingen an. 1278. ſub tertia regula S. Franciſci a civibus qui-
busdam inftitutum an. 1450. in Neuhauſen fuit translatum, iterumque àa
civibus in urbem receptum, poſtea demum adprobante Sixto IV. P. ſtri-
ctiorem S. Claræ obſervantiam ſuſcepit.

Sæpe laudatus Henricus I. de Furſtenberg Villingæ in maiori eccleſia
ſepultus an. 1284. Friderico & Egoni III. filiis terras regendas reliquit,
quas illi poſtea interpellati a Villingenſibus, proprium ſibi dominum ex-
poſcentibus, diviſerunt, obtigitque Egoni inter alia Villinga & Haslach:
unde nova linea nomen accepit, an. 1386. in Ioanne apud Sempach oc-
cumbente extincta, cuius abavus Egon III. Villingæ circa an. 1323.
defunctus ac ſepultus fuit, perinde ac iam memorati duo eiusdem fratres
plebani in Vilkingen. His duæ forores erant, dynaſtis Nigra-Silvanis nu-
ptæ, Margaretha ſcilicet uxor Alberti comitis de Hohenberg, an. 1288.
mortua, & Eliſabetha primo matrimonio Bertoldo de Falckenſtein, altero
autem Gotfrido comiti de Tubingen iunda, an. 1290. defuncta.

VIII. Pars quædam tractus urbium ſilveſtrium ad Rhenum 3 Paſilea Urbes ſilve-
Nigram Silvam verſus, poſtquam duces Zaringi eſſe deſierunt, imperio pri- res.
mum Germanico vacavit ſec. XIII., ut apud Herrgottum videre eſt. a) In a) Gen. Habe-
altera parte chronici Colmarienſis, apud Urſtiſium b) multa affert auctor en, S. 1.
de moleſtiis, quas Rudolphus R. R. rex Henrico de Novo caſtro Baſileenſi i. Ge.
epiſcopo, etſi cognato ſuo, creaverat iam inde a morte Friderici II. imp. :Muadſr. P. II.
poſtquam fſcilicet Rudolphus Briſacum occupaverat, quod ſuum eſſe con- . 88.

tendebat cpiſcopus. Hic aliunde quoque Rudolpho poſtea fuit infenſus ob
D 2 bel-