Freiburger historische Bestände - digital

£☚ cuLv NM

–

. —..ů— ¶ ———

₰ 2 T. 77. 4Alj.
illuſtr. p. 292.

44 HIST. NIGRE SILVE L. VIII.

teſte Schœpflino a). Idem architectus ſacellum B. V. Mariæ ibidem ædiffj.
cavit an. 13 16. quo ipſius uxor Huſa obiit, ut docet lapis ſuperpoſitus
epitaphio mariti, quod ſic habet: auno Domini 13 18. 16. Kal. Februa-
rii obiit magiſten Erwinus, gubernator fabricæ ccleſiæ Argentoratenſis. Et
infra: auno Domini 1339. 15. Kal. Aprilis obiit magiſter Iobannes filius
Erwini magiſtri, operis ſui amulus. De organis inſignis illius baſilicæ in

ſeæpe citato Mſc. codice hæc ad an. 1292. adnotantur: Idem eodem anno
comparavimus organas, quæ conſtabaut quingentæ libræ Argentinenſis mo-
netæ. Eodem tempore fuerunt Lucas miles & Ellenbardus maior prope mo-

Monaſterium
S. Trudperti.

b) N. LIII.

c) T. III. Apr.

p. 435.

) Genealog.
P. I. p. 213.

naſteriun, & magiſter Guncelinus de Franckenfort paravit prædictas or-
ganas. IEchardi ſcriptor. FF. Prædicat. celebratur Ulricus Engelbrecht
diſcipulus Alberti M. auctor variorum ſcriptorum theolog. qui nihilominus

organa, de quibus ſermo, fecit an. 1260. an. 1298. incendio conſumta.

XIII. Antiquiſſimi in Nigra Silva monaſterii S. Trudperti florentem

ſub B. Hugone abbate ſtatum priore iam libro b) prodidimus, quem ille
ſeculo XIII. conſervavit, non obſtantibus graviſſimis vexationibus & in-
ſidiis advocatorum, ob quas etiam in vita S. Trudperti apud Bollandia-
nos C) civilitatem Briſacenſium imploraſſe dicitur, t, ſicut eorum iura-

menta ſe habent, modo concivium ipſum etiam monaſterium tuerentur. Su-

per quo doleutes advocati, arbitrantesgque, factum hoc in ſui contemtum,
pianifeſtis inimicitiis inſectantes abbatem, abeſſe ipſum a monaſterio ali-
quamdin compulerunt, ut mortis periculum devitaret: quas tamen inſfi-
dias ipſe S. Trudperti tutela evaſerit, uti deinceps ibidem narratur. Apud

P. Herrgott d) habetur charta an. 1211. qua auctoritate Henrici II. epi-
ſcopi Argentinenſis, & Alberti comitis de Habsburg monaſterium S. Trud-.

perti contra iniurias advocatorum de Stophin, ſeu Stauphen Briſgoiæ (ex
qua familia ſupra ineunte ſeculo XIII. Wernerum epiſcopum Conſtan-
tienſem notavimus) defenditur, eidemque monaſterio bona convallium in
vicinia S. Trudperti, a dictis advocatis hactenus iniuſte uſurpata, denuo
addicuntur. Chartæ huic ultimo loco inter alios abbates Henricus de S.
Trudperto ſubſcriptus legitur, qui ibidem B. Hugoni in regimine ſucceſ-
ſit. Hoc ipſo tempore idem monaſterium a memorato epiſcopo formam
iudiciariam (vuigo Dinkrodel) accepit, in qua omnia monaſterii iura,
eiusque conſuetudines recenſentur.

Eodem anno Rudolphus de Habsburg avus Rudolphi I. regis & comes

provincial is Alſatiæ, cum conſenſu filii ſui Alberti, omnes homines pro-
prios in valle eidem cœnobio adiacente cum iure mortuarii ſeu Val (Fall-
bus keit ius caduci) monaſterio donavit, confirmata hac donatione ab al-
berti