Freiburger historische Bestände - digital

SEC. XIII. O. S. B. VIII. 93

quam Biblici theologi, propterea quod ingenii acumine pravalere putaban- SEoVLVX
tur; hinc bbiloſopbi quoque quæſtiones theologicas ſuo modo tructare ag-—
greſſi ſunt; indeque in varias opiniones ſuſpecdtas & in fide periculoſas ab-
ierunt. Quorum proinde evagationem neceſſe fuit edittis & ſtatutis coöër-
cere, ut in hbiſtoria retulimus. At bonus rex Ludovicus tam theologorum
quam philoſophorum curioſitatem ſuo potius eemplo, quam legibus & in-
terdictis refrenare cupiens, plurima ſanctorum Patrum, ſacrorumgque bih-
liorum authentica exempla, originaliague Nripta conguiſi vit, atque in ſa-
cræ capellæ bibliotheca collocavit, gorum ultro opiam Jaciens fudere vo-
lentibus.

Aurſfert dein, quæ Ganfridus de Bello Loco S. Ludovici confeſſarius no-
tarit quid demum in ſuo teſtamento circa hanc bibliothecam diſpoſue-
quod una pars gſet Fratrum Minorum, & altera Fratrum Pradica-
10, um; religua monachorum Regalis montis ordinis Ciſtercienſit, quos ipſe
fundavit omnino de ſuo. Intellexit nempe pius & ſollicitus rex, nova
hbæc ſcientiarum ſeminaria egere librorum ſupellectili, quæ vetuſtioribus
cœnobiis iam ſuppetebat. Quo præterea librorum adparatu commodius
uti poterant vetera inſtituta monaſtica, & cœnobitæ ſtabiles in loco, ubi
in promtu ſemper erant bibliothecæ, earumque uſus expeditus, ſecus
ac apud novos Mendicantium ordines, qui hinc inde per loca & pro-
vincias iuſſi migrare, omnia ſua veluti ſecum portabant, ſæpe ob li-
brorum defectum e cerebro ſuo ſubtiles quæſtiones commenti, acute diſ-
ſerentes, & ſine fine ac modo diſputantes. His temporibus, inquit Mat-
thæus Paris, incipiébhant magiſtri theologieæ, præcipue tamen Praædicato-
rum & Minorum lectores, diſputare & diſſerere ſubtilius & celſius, quam
decuit aut expedivit. Qui non verentes tangere montes a gloria Dei op-
primendi, nitebantur ſecreta Dei imperveſtigabilia temere perſerutari, &
iudicia Dei, quæ ſunt abyſſus multa, nimis pr «ſumtuoſe indagare. Unde
defecerunt ſerutantes ſerutinig, & erraverunt in invio Dei inveniendo
cui plus placet firmæ fidei ſi mplicitas Jobria, quam nimis tranaſceudens in
theologia ſubtilitas.

XLIV. Eſt hic iam laudatus monachus ad §. Albanum Cluniacenſis Studia aca-
congregationis in Anglia, ubi cætera monaſteria monachos ſuos aut demica.
Oxonium aut Cantabrigiam ad collegia pro monachis ſingulariter ibi ere-
cta mittere iubebantur, Albanenſi & Dunelmenſi coœnobiis exceptis, quæ
ſua ſibi privatim collegia paraverant. Huiusmodi collegia in academia L
Pariſienſi certatim fuerunt erecta. Ex quibus primum Bulæus àa) notat à) e. ⸗
collegium Bernardinorum, auctore M. Stephano de Lexintona, qui in *rn pe⸗
N 3 Uni- 184. 119.