Freiburger historische Bestände - digital

SEC. XIII. O. S. B. VIII. 95

Honorio III. P. quod ſibi anno 1222. ſacris interdixiſſet, ut refert Bu- SezcurvX
læus a), Bononienſibus item pontificis partes tuentibus, ſtudium gene-„Allk.
rale Bononienſe Patavium transtulit, atque eodem teſte b) anno 1225. ) ————
ea de cauſa publico reſcripto ſtudioſos omnes ad recens inſtitutam aca- 107. bas.
demiam Neapolitanam invitavit. °⁶⁸ô bag. 115.

Multum porro amplitudinis paullatim tunc Pariſienſi quoque Acade-
miæ deceſſit ex eius primum diſperſi ione an. 1229. facta ob diſſidium
ſcholares academicos -inter & cives Pariſienſes exortum, quod late de-
ſcribit idem Bulæus c). Muſas vero Pariſienſes ita errantes pollicitationi- ) L.c. .133.
bus ac præmiis in Angliam evocavit Henricus III. Anglorum rex. Ex hac
autem doctorum & academiëorum diſperſione enatæ ſunt academiæ Au-
relianenſis, Andegavenſis, Pictavienſis, Remenſis, & aliæ alibi d). Hac 4) pag. 134.
etiam occaſione uſi Dominicani magiſterium in theologia ac cathedras do-
ctorales ad publice profitendum ſeu docendum tunc primum ambierunt,
magiſtro generali ordinis F. Iordano, qui ſuis concionibus, integritate vi-
tæ, probatiſſimis moribus, excellenti doctrina & ſanctitatis eemplo plus
quam mille fratres in ordinem pellexit, & e magiſtris Pariſienſibus gium
plurimos, eodem Bulæo ad annum 1230. e) atteſtante. . H)EL.c. 5. 138.

XLV. Hæc ideo tantum a me allata ſunt, qnod effectus hince pro- Cura anima-
manans in omnes ordines redundarit, ex ſingulari præſertim privilegio, rum, fundtio-
quod Innocentius III. primo ſtatim pontificatus ſui anno 1227. Domi- archior kier
nicanis conceſſit. Acceſſerunt an. 1232. ampliora adhuc a Gregorio IX. iam Ordinum
indulta, ſalvo quidem in multis prælatorum eccleſiaſticorum iure, in aliis Mendican-
tamen poſthabito; ; intervenientibus quoque in ipſa executione variis ex-ium.
ceſſibus, accedenteque deinceps nova Innocentii IV. indultorum confir-
matione. Contra hæc vero Pariſienſis academia, anteſignano Guilielmo
de S. Amore, ſeſe oppoſuit, cui eccleſiæ etiam proceres iuncti ſunt, de
nimia Mendicantium poteſtate conqueſti, quoad extraordinariam miſſio-
nem præcipue, qua contendebant, ſibi iuxta ſua privilegia licitum eſſe
prædicare confeſſionesque excipere ubicumque locçorum, idque ſine u Ilo

Prælatorum examine vel adprobatione.

His itaque auſibus ſeſe opponentes Pariſienſes theologi- ut denuo rem
narrat Bulæus f), Innocentio IV. inter alia ob oculos ponunt tiamn hæc: *†) Eiſt. Pa-
Si D. papa infinitis & incertis a ſe vel ab eccleſia non electis, & ſibi non 21. , Univ.
cognitis vel probatis prius (v. g. univerſis monachis Cluniacenſis aut Ci- 66 “1 *.
ſtercienſis Ordinis, aut guoscumgque abbates eorum duxerint deſtinaudos)

concedat in generali licentiam prædicandi , confeſſi ljones audiendi, pœniten-
tias