Freiburger historische Bestände – digital

SEC. XIII. O. S. B. VIII. 103

an. 1224. quosdam fratrum de Tridento Lindaviam in Sueviam veniſſe Sscvrvx
ſcribat idem Waddingus a) qui ſimul aſſerit, Gregorium IX. bulla Pe- Illl.
ruſii X. Kal. Martii data, pontificatus anno ſecundo 1228. monuiſſe
epiſcopum Conſtantienſem, ut necdum conſecratam Minorum eccleſiam
Friburgi dedicaret; de qua quidem eccleſia nos ſuperius b) ſumus locuti, b⅝ N. VI.
uti & de receptione ordinis Argentoratum c), ubi eodem an. 1228. ex- c N. XII.
ſtructum Minoribus conventum ex Gonzaga perhibet Waddingus d), à) L.e. 5.209.
monens tamen, ex teſtimonio Guillimanni & Wimphelingi illum anno
primum 1230. fuiſſe inceptum. Nihil vero hac de re legitur in ſæpe
citato Mſ. Argentinenſi (ex quo paullo ante plura ad monaſterium Præ-
dicatorum in ea urbe attinentia retulimus) licet in eodem dies obitus
S. Franciſci ad an. 1226. notetur.

a) Z. c. p. 104.

In monaſterio Minorum, quod ſupereſt Villingæ in Nigra ſilva, iſta
de eo legitur inſcriptio: auno 1268. dominica prima poſt octavam epi-
phaniæ monaſterium bhoc ab illuſtri & generoſo comite de Furſtenberg &
coniuge eius Agnete fundatum eſt: primusque loci buius Guardianus fuit
F. Henricus a Friburgo. De hoc & Friburgenſi monaſterio ſuperius iam
iniecta eſt mentio.

Paſſim iam tunc in Germania erant utriusque ſexus SS. Franciſci &
Claræ monaſteria, quum a multis annis ingens eſſet Germanorum erga
S. Franciſcum veneratio, ob inſignia eius poſt mortem miracula. Hanc
pietatem ut nutriret Gregorius IX. P. anno 1227. apoſtolicas ad eos lit-
teras dedit de ſacris ſtigmatibus, quibus dum viveret, fuerat inſignitus
e). Qui idem graviſſimis verbis perſtringit Olomucenſem epiſcopum, e) Barm. ad
fidem veritati tanti miraculi denegantem, ut notat Raynaldus ad annum Martyr. Rom.
1237. f). XV. Kal. Oct.

Anonymus, quem in appendice Vol. II. Taphogr. Auſtr. edidimus, 5) umal 1.
auctor chronici monaſterii S. Claræ in Königsfeld, Pragæ primum ultra „. 60. · asb.
montes cœnobium huius inſtituti exſtructum memorat, quod perperam
tamen adſtruit Ottocaro a Rudolpho I. Rom. regi devicto, ut ibidem
eſt adnotatum. Idem nihilominus auctor poſtea monaſterium Ulmenſe
ſeu Seflingenſe eius ordinis ſeptimum quidem, in Germania autem pri-
mum fuiſſe dicit, ſeptem ante mortem 8. Claræ annis exſtructum. Mi-
ſerat illa, ut ad annum 1237. ſcribit Waddingus g) ad preces regiæ g) Z I. 5.
virginis Agnetis, filiæ Ottocari I. ſororis Ottocari II. ſeu Wenceslai III. 435.
monoculi, ſorores aliquot in Bohemiam, & alias in Alemanniam, quæ
per Tridentum, ubi monaſterium pro eis erectum eſt, venerunt Ulmam,
ubi aliquæ ex ipſis remanentes cœperunt ædificare pauperculum duoc-
dam