http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0109
SEC. XIII. O. §. B. VIII. 107
pretandi Dionyſium theologiæ myſticæ anteſignanum. Dum hoc *vO,
SECULUVM
XIII
quo tantum fuit philoſophiæ ſtudium eiusque cum theologia Chriſtiana mmasne:
commixtio, theologia nimium metaphyſice conſideraretur ac tractaretur,
mirum haud eſt, quod ubi a theoria ad praxim factus eſt progreſſus, &
a ſpirituali ad corporale, atque ab internis ad externa, dum ad ſum-
ma & perfectiora contenditur, ad extrema quæque facta ſit prolapſio.
Qui optime fuerant animati, videntes dolentesque proclivitatem hu-
manæ naturæ, quæ in abundantia rerum coërcere ſe haud pateretur, ob-
turandum eſſe ipſum fontem ſeu ſcaturiginem exiſtimaverunt. S. Do-
minicum primo quidem rerum omnium abdicationem haud intendiſſe,
ſupra intelleximus; mox vero exemplo S. Franciſci ad ſtudium pauper-
tatis inductus, rem tamen eo non perduxit, quo S. Franciſcus, qui, ut
vel quidquam remitteret, adduci haud potuit: quidquid etiam F. Elias
ageret in primis ſtatim ordinis comitiis an. 1219. ad quæ plusquam quin-
que millia Fratrum Minorum convenerunt Alſſiſium, ubi tunc præſens &
S. Dominicus aderat. Inductus etiam ad perſuadendum Franciſcum eſt
celebratiſſimus Hugo cardinalis Oſtienſis, obtendebatur ei non ſolum vi-
rorum doctiſſimorum graviſſimorumque conſilium, quum ipſe ſimplex
eſſet & illitteratus, verum etiam auctoritas regule SS. Auguſtini, Be-
nedicti & Baſilii: neque vero vel hac auctoritate indnci potuit S. Fran-
cifcus, ut aliquid a copto rigore remitteret. Non ergo, reſponde-
bat inter alia, eur oliam mibi nomiuetie regulom, nogué Auguſtini, ne-
qut Benedicti, negue aliorum vivendi normam, prater eam, gquæ mihi à
Domino pro ſua benignitate & miſericordia defuper eſt conceſſa. Ad car-
dinalem autem Ol ſtienſem converſus: Mi, inquit, ſapientes, gquos veſtra
dominatio laudat, & mihi gommendat, vellent ſun humana prudentia
S& Deum & vosmet decipere; ſed vere ſoniotipſos decipiunt, deſtruere &
coneulcare volentes ea, gquæ per me indignum ſervum ſuum loguitur Cbri-
ſtus pro ipſorum ſalute, & totius ordinis incremento. Ad hæc abeunte
S. Franciſco cardinalis perſuaſit Fratribus „ ut adquieſcerent apoſtolieo
viro.
Poſt mortem S. Patris variis ſtudiis acka eſt hæc cauſa, atque adhuc
multo magis exagitata. Dum enim primum Gregorii HX. auckoritate ali-
quæ mitigationes eſſent facte, erant, quos Zelatores ſeu Spirituales vo-
cabant, quibus id minime faciendum e videretur: contra quos Inno-
centius IV. an. 124.5. bronuntia vit, ex quibus alii ſponte, alii a Mini-
ſtro generali compulſi exulabant, quos poſtea Joannes de Parma, ipſe
ex ſecta Spiritualium atus Miniſter anno 1247. iterum revocavit. Res
⏑2 gui⸗-
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0109