Freiburger historische Bestände - digital

138 HIST. NIGRE SILVE L. IX.

Szcvrux ord. Præmonſtratenſi; effectu vero caruit, quod Udalricus Onſorg in
Wn Chron. Bavar. ad an. 1365. apud Oefelium aà) teſtatur, imperatorem
27. L. .367. Carolum obtinuiſſe in Avenione a papa, od eccleſias Bambergenſem,
ARKuatisponenſem, & Miſnenſem Urbanus V. ſubiicere deberet archicpiſcopo
Pragenſi.
P) Add. Pht. In paralipomenis rerum memorabilium ad chron. Urſperg. b) refer-
P . Sni”. tur, circa hæc tempora Carolum Moguntiæ comitia celebraſſe, aſtitiſſe
, g,b 50 autem Cunonem de Falckenſtein canonicum Moguntinum cum capitio
chron. Hir. pretioſo, aureis & ſericis ligaturis conſuto, quod imperator ſuo capiti
imponens inquit: ſumne in capitio Cunonis plus militi gquam clerico ſimi-
lis? Gerlaco autem præcepit, ut clerum reformaret, tolleretque abu-
ſum in veſtibus, calceis, Ccapillis & toto vitæ habitu. Fuit hic Cuno de
Falckenſtein unus ex tribus canonicis de capitulo, quibus circa an. 1347.
adminiſtrationem Moguntinenſem de conſilio principis & voluntate Hen-
rici de Virnenburg archieß. Mogunt. datam Albertus Argent. perhibet
6) Peg. 139. C) ,— dumque an. 1348. prior ex illis Conradus de Kirkel, miniſter Mo-
guntinenſis eccleſiæ a IJoanne iuniore comite de Naſſawe multis arma-
) . I45. tis capitur, Cuno in miniſterio ſubrogatureqc); de quo idem plura ad an.
1353. quo ipfo dum ex improviſo moritur Henricus de Virneburg præ-
e) Z L. &ript. fatus de Falckenſtein, teſte Henrico Rebdorf apud Freherum e), cum
K. G. p. 639. Gerlaco epiſcopo, pertractante hoc rege, concordatur &c.

Expetebatur nihilominus Cuno de Falckenſtein poſt mortem Gerlaci
an. 1371. a parte capituli Moguntini, iam tum archiepiſcopus Trevi-
renſis, qua vero contentus ſede Moguntinam detrectans Iloanni Luxem-
burgico Wenceslai R. R. cognato reliquit, hicque dum vix eam tenuit,
mortuus an. 1373. Ludovico marchioni Miſnenſi a Gregorio XI. a ſede
Bambergenſi in Moguntinam translato contra dominum Adolphum de
*) L. L. pag. Naſſa, ſunt verba Martini Fuldenſis apud Eckardum f) epiſcopum Spi-
1730. renſem, per collegium Moguntinum ibigem poſtulatum & elekum. Quo
non obſtante Adolphus pradictus ecccloſiam præfatam attemtavit &c. atque
etiam an. 1381. rebus utrimque compoſitis, obtinuit einsdem item poſt

„,

Conradum II. frater loannes II. circa finem ſec. XIV.

Drolel. Con. VIII. Modo meminimus ex Alberto Argentinenſi, Gerardo de Senar,
alii Eberhardum de Bernar nominant, epiſcopo Conſtantienſi mortuo,
qui Henrico II. de Klingenterg an. 1306. defuncto ſucceſſerat, electos
in diſcordia Henricum de Klingenberg Præpoſitum, & Henricum de
Werdenberg canonicos Conſtancienſes in curia Romana litigaſſe: ρ1â.
2*) α. 121. ſis autem, pergit Albertus g), dictis elecdis Rudolphus de Monteforti per
ipſum