http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0171
SEC. XIV. O. S. B. IX. 169
catiam mionaſterii Tennenbach contulit; quo etiam anno Otto dominus Sscur
de Hachberg, qui an. 1386. in prælio Sempachenſi interiit, ſepultus XIv.
Tennenbaci ante ſummum altare, ſigillum ſuum chartæ Tennenbaceni =
appendit. Eodem anno Gregorius XI. abbati Tennenbacenfi demandavit,
ut iniuſtos detentores rerum monaſterii S. Blaſii ad reſtituendum adigat.
Deeſt nomen abbatis in charta, quæ in archivio San- Blaſiano ſexvatur.
XXVIII. Ex conobiis pluribus ſanctimonialium Ciſtercienſis ordinis Sanctimonia-
in Nigra ſilva unum fere eſt nobile Gunterſtalenſe, haud procul Friburgo, le⸗ ciſtere⸗ in
quod ſec. XIV. quasdam oſtentet abbatiſſas; nempe Mechtildem I. Opf- hal ar ilbi,
fingerin, quæ obiit an. 1366. & Catharinam Mörſerin defunctam an. 1373. ordo SS. Do-
quas quarto & quinto loco ponit Gallia chriſtiana a), poſtponitque An- miniei e
nam Lepinam, quæ videtur eadem eſſe ac in alio catalogo, qui penes me
eſt, Anna Behrenlappin de Bolſchweil quarta numero: poſt quam quinta 25 2. . pe-
Adelheid de Munzingen, ſexta Margaretha Brennerin de Brennberg, ſepti-
ma Mechtild Opfingerin ſeu de Opfingen: octava Catharina Mörſerin de
Morſingen, quæ poſſunt eſſe gentilitii ſtemmatis, aut natalis ſoli cogno-
mina, convenientibus annis mortis in Gallia ehriſtiana pofitis. At poſita
morte fundatricis Adelheidis I. abbatiſſe an. 1281. ſola Heintruda & Cla-
ra Korenbergerin, ſeu de Horoberg Eik dici poſſunt explere ætatem ad
Ineunte hoc ſec. XIV. Ordo 88. Dominici & Franciſci monialium
pagis etiam Nigræ filvæ fuit illatus. Ac ille quidem in Bertoldespara apud
Neidingen, quo fſe Carolus Craſſus imperio excidens contuliſſe fertur;
cuius moniales circa annum 1303. quæ uſque ad finem feculi XIII. quo
a Conrado comite de Furſtenberg, canonico Conſtantienſi, ſui ex fratre
Friderico nepotis Henrici nomine, bonis ac immunitate ſunt aucte, re-
gulam S. Auguſtini fuerant fecutæ, inſtitutum dein S. Dominici ſunt am-
plexæ. Ordo S. PFrantcifci vero a B. Luitgarda, quæ ab ineunte fere ſe-
culo XIV. vitam ſolitariam in valle Kinzingana egerat, poſtea in Witti-
chen monaſterium orck. S. Franciſci. quoc hodieque floret, inſtituit.
XXIX. Indi itavimus libro fuperiore horridum Nigræ ſilyæ noſtræ Wilhelinitæ
receſſum, quem Sanctimoniales Guntersthalenſes ſec. XIII. Wilhelmitis Friburgi, o-
berriedt & a-
reliquerunt inhabi tandum, quem nec ipſi dintius ſuſtinentes in ſuburbium ti.
Friburgenſe ſe contulerunt. Eum tamen poſtea frater Ioannes de Ur-
berg ſacerdos, & poſtea per 40. annos Prior cum fratre Burchardo
haico repetierunt, donec prædittos duos fratres tribulatione multipliei nn
minatos, & vere igne tribulationis probutos miſericor: dominus, qui non
MakKr. GERBERTI NIG. SILVA. T. II. N relin-
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0171