Freiburger historische Bestände - digital

SEC. XV. O. S. B. X. 259

adminiſtrationem monaſterii uſque ad an. 1472. poſtea etiam pedum in-

fulamque abbatialem reliquit Petro II. Einhart de Wilheim. Huic &
ſucceſſoribus ab Ottone ep. Conſtantienſi an. 1487. datum eſt privile-

gium, portandi almutium, in argumentum gratitudinis ob exantlatos la-
bores & merita de epiſcopatu & eccleſia Conſtantienſi. Obiit an. 1492.
habuitque ſucceſſorem Simonem Budner. In confirmatione privilegio-

SEcurLZLE
XV. „

rum huic abbati an. 1498. data, Maximilianus I. imp. monaſterium ad

immediatos imperii ſtatus pertinere dicit, uti iam ſeculo præterito Ca-
rolus IV. imp. an. 1361. idem pro futuris perinde ac præteritis tem-

poribus ſtatuens, certum id ac exploratum agnoſcit: tandem vero Au-

ſtriæ archiduces acceperunt monaſterium hoc in ſua.

XXIX. Doctiſſimus S. Petri abbas Philippus Iacobus, in libro verna-
culo de vita & monaſterio S. Udalrici in Nigra ſilva, affert chartam Oſ-
waldi comitis de Tierſtein, vergente iam hoc ſec. XV. a Sigismundo
Archiduce Alſatiæ & Briſgoiæ præfecti, qua etiam in protectionem Au-
ſtriacam ſuſcipit monaſterium hoc S. Udalrici Ord. S. Bened. ſen quod
perinde eſt, Cluniacenſis, prout promiſcue hoc ſec. XV. fuit adpellatum,
illud quidem ineunte ſeculo in charta an. 1409. qua Philippus Thalo-
me Conrado Rotkam dimidiam horti partem in Hegglingen pro annuo
cenſu tradit: hoc in inſtrumento Thomæ ſuffraganei Conſtantienſis,
dum ſub Paulo de Tünheim poſt Hugonem de Morſperg (qui in char-
ta an. 1415. occurrit, & Ioannem de Breittingen) Priore apud S. Udal-
ricum, reconciliato monaſterio ſeu eccleſia, quæ incendio perierat, cum
cœmeterio. quatuor altaria, & duo quidem in honorem S. Udalrici,

Cella S. U-
dalrici.

unum in choro, & alterum in navi eccleſiæ pariter a ſe dedicatæ an.

1464. conſecravit. Anno ſequente autem Nicolaus Symundi, presby-
ter, cuſtos & prædicator eiusdem monaſterii Romam miſſus Breve indul-
gentiarum impetravit, pro conferentibus eleemoſynam in expenſas ad
reſtaurandum monaſterium, retro actis temporibus igne crematum lamen-
tabiliter adeo, quod in ſuis muris, ſructuris & adificiis, ac ornamentis
ecleſiaſticis non parum collapſum S& damnificatum fuit &c. Conücere

licet, idem triſte fatum non ita multo poſt rurſus contigiſſe monaſterio,

quum Daniel epiſcopus Bellinenſis Ottonis Conſtant. epiſcopi vicarius in
ſpiritualibus generalis, ſe iterum eccleſiam dedicaſſe, & ambo S. Udal-

rici altaria conſecraſſe in authenticis litteris an. 1489. teſtetur, fub eo-

dem Priore Paulo de Tünheim, poſt quem an. 1492. lodocus Erny pri-

mum in chartis Prior leg itur.

KKS2⸗ XxxX