Freiburger historische Bestände - digital

SEC. XV. O. S. B. X. 271

ſuetudines Sublacenſes Nicolai de Matzen leguntur in codice Einſidlen- Szcvrvn
ſi, & ſine nomine auctoris in San-Gallenſi, editæque ſunt a P. Anſel. Xv.
mo Schram in chronico Mellicenſi àa), & a Bernardo Pezio ordo diur. =
nus per annum in monaſterio Sublacenſi ſervari ſolitus b). eng. 220.
T. VII.

Necdum Caſinenſis congregatio tunc coaluerat, quæ, perinde ac Burs-
feldenſis, ineunte iam ſeculo XV. parvis initiis effloreſcere incipiebat
ex monaſterio S. Iuſtinæ Patavino prope extincto. Novis colonis il-
luc ex monte Olivetano accitis præfectus eſt abbas Ludovicus Barbus,
qui brevi tempore monaſticen in ſuo monaſterio, & congregationem
incepit tam celeri curſu, ut iam an, 1417. a Martino V. confirmari po-
tuerit, dum Mediolanum tranſiret. Credibile eſt, Ludovicum Barbum
in concilio Conſtantienſi præſentem coœptam ibi provinciæ noſtræ
Moguntinæ reformationem plurimum iuviſſe, maxime vero in concilio
Baſileenſi, ubi inter præſidentes ab Eugenio IV. conſtitutos numeraba-
tur. Extat eius epiſtola poſt ſuum a Baſilea diſceſſum ſcripta ad ab-
bates ibidem pro capitulo generali provinciæ Moguntinæ congregatos.
Reformatio autem ab eo in Italia inſtituta necdum tunc interiorem
etiam Italiæ partem, in qua S. Benedidus inſtitutum inceperat, pervaſit:
eaque tempeſtate ex Teutonica natione monachi ſacrum ſpecum, in
quo S. Benedictus puer delituerat, incolebant ſub Nicolao de Matzen
Priore. Hic, ut diximus, inde cum aliis Mellicium evocatus, atque
abbas ordinatus fuit per Martinum V. P. agentibus id Conſtantiæ in
concilio apud pontificem legatis Alberti V. archiducis; ſimulque ſtatuta
Sublacenſia fuere propoſita, ad quæ reformatio Mellicenſis eſſet effor-
manda, uti apud memoratum P. Schram in chronico Mellicenſi, & P.
Martinum Kropp in bibliotheca Mellicenſi exponitur.

Ex præcipuis novis colonis erat Petrus de Roſenheim, a Trithemio
ad an. 1420. &᷑ Eifengreinio inter orthodoxos matris eccleſiæ docto-
res poſt Nicolaum de Dynckelſpühel ad an. 1415. laudatus. Eius ſer-
monem de ſtatu vitæ monaſticæ ſui temporis edidit Bernardus Pezius
in bibliotheca Aſcetica c), cum hac ad finem paræneſi: Molite ergo e- L.II. .52.
paveſcere, nolite timere, ſed revertamur omnes tam pralati quam Jubditi,
revertamur ſinguli, qui aberravimus, & exceſſuum noſtrorum emenda-
tionem ſubeamus, prout iam noſter ordo per Dei gratiam cœpit a ſuo lapſu
pauliſper reſurgere, & ad regulares obſervantias aſpirare. Nam laus
Deo! per mundi partes monaſteria ſuæ pravitatis conſuetudine ad Ka-
tum regularis vitæ erecta, reparataque ſunt. Paulus Langius in chro- G
nico Citicenſi apud Piſtorium d) inter viros illuſtres tempore Conſtan- eyipt. ve
” tien- pag. 1229.