http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0298
En
296 HIST. NIGRE SILVE L. xXx.
gcorvx ld aſcenſus artium philoſophiæ & theologiæ facultatis ufgue ad apicem
XV. ſummi magiſterii in ſacra theologia me vocavit, quod gquidem inter com-
=– = zares meos, religioſos mei Ordinis, nedum in hoc regno, imo S in
pluribus regnis in Alemannia rariſſimum eſt, aliguem ſeilicet meis fra-
tribus ad hunc gradum pertigiſſe, quod ſoli mibi hucuſque Divina au-
ſpice gratia conſpicio reſervatum &c. Is vero tractatum ſuum, quem
inſcripſit Petitiones religioſorum pro reformatione ſui ſtatus, coneludens,
doctores & magiſtros, ſacræ videlicet theologiæ profeſſores atque utrius-
que iuris, nomine diverſarum religionum, monafſteriorum & conven-
tuum utriusque ſexus, pluribus obnixe obteſtatur, quatenus divinæ pie-
tatis intuitu æternæque remunerationis nos miſeros & ſimplices de præ-
ſeriptis motivis atgue dubiis ſtatum noſtrum & profectum atque ſalutem
concernentibus imo & ſumme neceſſariis, informare atque certificare clare
& dilucide ſecundum nudam certamgue veritatem, prout divina æternaque
fapientia vobis inſpiraverit, nec non unctio & ratio docuerit, dignetur
veſtra charitas atque probitas venerandu.
. .
„
Quantum reformatio monaſtica bonis litteris litteratisque debeat, id
hoc ſeculo XV. omnsęs illæ congregationes Benedictinæ reformatæ exem-
plo fuo docuerunt, ipſique reformatores doctrina perinde ac vitæ inte-
gritate ſanctimoniaque illuſtres, Ioannes de Rhode, cognominesque lo-
annes abbas Caftellenſis, & Joannes de Indagine Bursfeldenſis, quive
ei quartus in reformatione ſueceſffit Ioannes, cuius obitum Trithemius
in chron. Hirſang. ad annum 1502. commemorat, aliosque cum Eiſen-
grenio a nobis iam ſupra notatos. Hos inter præcipuus eſt Martinus
de Senging Prior Mellicenfis, quem nunc idoneum cumprimis teſtem
adducimus, qui dum ipfe, quam recte cohæreat arcta diſciplina cum do-
ctrina, ad S. Bernardi exemplum provocafſet, ita tuitiones Regulæ S.
²) Pez. Bibl. Bened. profequitur a): Mque bodie quogque, ubi regulariter vivunt, di-
ar. 5 gas. untur Ragulum ſervare ad litteram. Sicut igitur tunc illi carnis la-
pfſum timentes, hominum confortia fugerunt, ut Regulæ obfervantiam
continnare poſſent, qui lapfus carnis maxime evenit ex continuatione eſus
curnium, non Jfuerunt a Deo deferti, ſed mirabiliter multiplicati, &
nedum per perſonas litteraturæ ſimplicis, ſed etiam doctas & bene na-
turatas: ita hodie, ut experientia docet, augetur numerus perſonarum
mirabiliter. Multi enim videntes diabolum expulſum a locis monaſticis;
ob vitam in eis introductam Deo piacitam, ac ſecundum Regulam §. Be-
vedicti fatutam, mulkti, dico, ſéientia & moribus præditi, genere cluri,
magnarum poſſeſſores divitiarum, omnia reputarunt ut ſtercora, ut Chri-
8.
Fum lucrifaciant, ſeculo din fidem ſervantes, tandem ad Cbriſtum oon-
vexſi
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0298