Freiburger historische Bestände - digital

SEC. XV. O. §. B. X. 301

Caput ſeculo XV. extulit genus quoddam hominum ſociale, quale Sscurvx
quidem iam ſec. XIV. coaluit ſub Gregorio XII. a quo etiam nomine Xv.
ſocii Gregoriani ſunt appellati, poſtea clerici Hieronymiani, nec non
fratres in communi viventes, ſeu fratres de penna, eoquod calamo ac
ſcriptis victum ſibi atque exiſtimationem comparabant, & quidem com-
plures egregiam. Ex his propius ad nos pertinet Eraſmus Roteroda-
mus, qui ex Baſilea in proxime adhærentem quoque Nigram ſilvam no-
ſtram, atque effloreſcentem præprimis tunc academiam Friburgenſem ex-
currit. Occurrit ex iis etiam Gabriel Biel, a vico haud procul a ſilva
nigra remoto ſic appellatus, presbyter Spirenſis, & Præpoſitus Ura-
cenſis vel Schönbuchenſis, prout eum ſupra notavimus S. Scripturæ do-
ctorem. Eiſengrenius hic diſtinguit inter Gabrielem Biel & alterum
Uracenſem, profeſſorem theologiæ in academia Tubingenſi ad finem ver-
gente ſeculo XV. Gregorius Rivius Puritanus in monaſtica hiſtoria
occidentis a) fuſius de clericis Hieronymianis ſeu fratribus communibus a) aρ. 161.
agens, eos in novam ſilvæ Schönbuchenſis domum delatos fuiſſe ceu? 03. Se.
traducem clericorum, quos Colonienſes vocat, e domo Widenbach ſeu
ad latum rivum, ex nomine Capellanorum colligit: Imperatori enim
Friderico II. addit, Coloniz tum commoranti ſpectata fratrum domus
Wigdenhacenſis (in cenſum collegiatorum iam ante receptorum) virtus
adeo placuerat, ut in ſacri Romani Imperii vicarios & capellanos in per-
petuum recepberit. Hac de cauſa, ut puto, apud Cruſium Gabriel Biel
dicitur ein Kapplins Münch, per quem Eberhardus Barbatus Wirtem-
bergiæ comes academiam Tubingenſem plantaſſe eidem Rivio videtur;
ubi tamen primus Rector fuit Ioannes Nauclerus celebris chronogra-
phus. Eiſengrenio autem ad an. 1486. Conradus Sumerhart Calvenſis
Suevus (Nigraſilvanus) ſacræ paginæ doctor, Gymnaſii Tubingenſis di-
citur primarius fundator atque profeſſor, philoſophus clariſſimus, rhetor
inſignis, atque theologorum ſui ſeculi princeps, qui quatuor libros ſen-
tentiarum Lombardi expoſuit; ſcripſit præterea orationes -plures ad Pa-
tres Hirſaugienſis cœnobii, imprimis autem, quod Deus homo fieri vo-
luerit, quodque Meſſias prophetis in lege promiſſus adyenerit. Obiit
demum an. 1502. in Schutterano cœnobio,

L. Mentio poſtremo etiam aliqua artis typographicæ eſt iniicienda, quo niin un

invento ſeculum XV. omnium maxime ornatur. Huius auſpicia quædam cx,
ſibi vindicat Argentoratum, ut breviter in Itinere Alemannicò explicavi ex
iis, quæ mihi Argentorati tunoe præſenti oculis demonſtravit Io. Schpf-
linus, idque in vindiçiis typographicis extxa dubium poſuiſſe viſus eſt:

Pp 3 quan⸗