http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0327
SEC. XVI. O. S. B. XI. 325
lIæ, (recrudeſcentibus Auidem identidem inter herciſcentes Brisgoiam Srevrvu
Auſtriacos & Badenſes principes litibus) Sauſenbergæ dynaſtiis in Ni- .XVI.
gram ſilvam noſtram excurrentibus obtigit. Monent Friburgenſes mar: =eS=
chionem, Lutheri doctrinam a tribus hominibus in tractu Kayſerſtuhl
diſſeminari; necdum ergo de ſe ſuſpicandi locum dederat Erneſtus, qui
teſte Schœpflino à) in abolendo veteri cultu lentus, in admittendo novo a) Eik. Badk
non præceps, nec Cæſarem offendit, nec Proteſtantes a ſe alienavit, ib: Pl. g. r.
futuram præſtolatus religionis pacem, cuius initium Paſſavienſi tractatu
lætus vidit, complementum pace Auguftana videre non potuit, mor-
tuus an. 1553. Pforzhemii. Contra eum prælati Brisgoiæ, Sundgaviæ
& Nigræ ſivæ an. 1536. querelas depoſuerant parum efficaces.
Fuit vero, qui patri ſucceſſit, Carolus ultimo genitus, in novis ſa-
cris multo tenacior atque in abolendis avitis promtiſſimus poſt comitia
Auguſtana an. 1555. mox anno ſequenti inducta confeſſione Auguſta-
na, convocatis Phorzhemium Proteſtantium Doctoribus, ducem etiam
Wirtembergiæ ſecutus: quod monaſteria inſtitutumque monaſticum in
ſuis ditionibus attinet, maiori ſaltem uſus moderatione. Apud eum re-
dux in Gallia exul Albertus Brandenburgicus marchio bellivoſiſſi mus
mortuus eſt an. 1557. Phorzhemii, unde poſtea ſedem Durlacum trans-
tulit Carolus, a qua regia deinceps Erneſtina Badenſium Stirps nomen
retinuit ex diviſione terrarum poſt mortem Philippi fratris an. 1533.
inter Bernardaum & Erneſtum fratres facta. Ex his Bernardiha avitam
religionem ſervavit, Erneſtina Lutheranam adoptavit; ut tamen Erne-
ſtus Fridericus primogenitus Caroli II. filius ad caſtra Calviniſtica tran-
ſierit, edito etiam in defenſionem doctrinæ Calviniſticx libro.
n deliberatio-
nem, inſtitutaque duo inter utriusque partis theologos colloquia, in
gremium catholicæ Eccleſiæ rediit, eius fidem ſolemni ritu profeſſus in
monaſterio Tennenbacenſi an. 1590. die 15. Iulii: cuius mutationis cau-
ſas perſoripſit celebris eiusdem converſionis præcipuus auctor Jo. Piſto-
rius an. 591. adeoque poſt mortem lacobi, quam eiusque cauſam de-
ſcripſit quidem Piſtorius, non omnibus æque tamen perſualt, uti apnd b) T Iy. u.
Schœpflinum legere eſt. b) &.
II. p. 131.
XVI. Ex præcipuis Nigræ ſilvæ dynaſtis ſunt comites de Furſten- Comites de G
berg: ex quibus Wolfgangus apud Beſoldum c) notatur, cui iuſſu Ma- c) Dyum 1.
ximiliani I. in diplomate an. 1504. pro monaſterio Alperſpacenſi
ab- div. ZR I. p.
Pas Gerhardus. homagium praæſtitit aulæ ſuæ Mareſchallo Aupremo cax 75
8 5‧3 ita·.
lIacobus vero ſecundo genitus poſt feriam non uniue anni
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0327