Universitätsbibliothek Freiburg i. Br., H 4737,a-2
Gerbert, Martin
Historia Nigrae Silvae ordinis Sancti Benedicti coloniae (2)
Seite: 398
(PDF, 111 MB)
Bibliographische Information
Startseite des Bandes
Zugehörige Bände
Freiburg und der Oberrhein

  (z. B.: IV, 145, xii)



Lizenz: Public Domain Mark 1.0
Zur ersten Seite Eine Seite zurück Eine Seite vor Zur letzten Seite   Seitenansicht vergrößern   Gegen den Uhrzeigersinn drehen Im Uhrzeigersinn drehen   Aktuelle Seite drucken   Schrift verkleinern Schrift vergrößern   Linke Spalte schmaler; 4× -> ausblenden   Linke Spalte breiter/einblenden   Anzeige im DFG-Viewer
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0400
SEzcuLUNM Nigræ ſilvæ iuga, iter antea intentatum periclitatus, exercitu in qua-
XVII. tuor partes diviſo, feliciter eſt tranſgreſſus.
=ͤ6ä Secuta eſt anno ſequenti pax Neomagenſis, imo potius belli induciæ, .
quod iam iterum an. 1682. exarſurum timebatur, dum Leopoldus
imp. cum pleriſque imperii principibus fodus contra Gallum iniit ob
Argentoratum, anno ſuperiore in poteſtatem receptum; vicennales ni-
hilominus induciæ Ratisbonæ Cæſarem inter & Gallos funt factæ, de
quibus iam anno præcedenti agebatur, quando Turcæ, animati a
Töckelio Transſilvaniæ tyranno (cum identidem iam a fine ſeculi præ-
teriti XVI. rebelles alii etiam Hungari cum Turcis communem cauſam
belli agerent) non exſpectato induciarum vicennalium termino, rapidiſ-
ſima incurſione arma per Hungariam „cuius quam plurimas urbes vi, me-
tuve cum ſuis rebellibus iam præoccupaverant, Viennam uſque ducto
exercitu ducentorum millium, protulerunt, quæ univerſæ Germaniæ
exitium minabantur.
In tanto periculò paſſim etiam Religioſi arma corripiebant, quod
2) . 834 de Mellicenſibus in chronico illius monaſterii ſcribit P. Schramm a),
7*⁵. multaque ſingularia in prolixo diario, relationeque eorum, qui tunc
præſentes adfuerunt, affert de obſidione illa, qua tamen die 12. ſep-
tembris anni eiuſdem urbs, atque adeo tota Germania maximo peri-
culo, Deo propitio, fuit liberata, proximiſque annis immanis Turca
tota Hungaria fuit eiectus, ac victricia arma cæſarea in Bulgariam uſque
ex Servia excurrerunt, in quarum provinciarum confinio inſignem victo-
riam retulit Ludovicus Badenſis an. 1689. poſtquam iam anno præterito
copiarum cæſarearum a ſuo exercitu eſſet revocata pars ob illatum Ger-
manis a Ludovico XIV. Galliarum rege bellum, quo Badenſes ditiones
depopulatum eſſe hoſtem nuncius Ludovico detulitĩ in ipſo Niſſenſis prælii
ardore.
Excidium idem ſuneſtiſſt imo bello hoc „ quo Crequius incendiarius dhx
exercitus Gallici palam profitebatur, eſſe ſibi a rege ſignata loca mille ducenta,
quæ incenderentur, perpeſſæ etiam ſunt teliquæ Badenſes terræ, quæ ad Fri-
dericum Durlacenſem pertinebant, ſeſe in Nigram ſilvam protendentes, per-
inde ac N irtembergenſes, cum Palatinis . Spirenſibus' &£ Wormatienſibus:
atque adeo omnis oræ Rheni ſuperioris plaga, flamma & Kerro deleta, ſolo
cquata eſt, urbibus in buſta, agris in deferta converſis: quod. de ditio-
) T. Tr. nibus Badenſibus in hiſtoria Badenſi latius exponit Dan. Schœpflinus b),
2, 202 Se. vallum etiam & a. erem 3 ſc i ens, quem Ludovw vicus Badenſis; ut
331. Sc. Germaniam tegeret, EXCOgitavit, effectuique dedit, poſtquam an. 1693.
cæſareo ad Rhenum Præiedlus eſt, exercitui, ab ordinibus circuli Suevici
ad.


Zur ersten Seite Eine Seite zurück Eine Seite vor Zur letzten Seite   Seitenansicht vergrößern   Gegen den Uhrzeigersinn drehen Im Uhrzeigersinn drehen   Aktuelle Seite drucken   Schrift verkleinern Schrift vergrößern   Linke Spalte schmaler; 4× -> ausblenden   Linke Spalte breiter/einblenden   Anzeige im DFG-Viewer
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0400