http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0415
SEC. XVII. O. S. B. XII. 413
Egoni, de quo ſupra diximus, tantorum motuum ob ſedem Colonienſem Ssconvn
cauſa a). XvVII.
Ad an. 1687. eius mandata & ſtatuta ſynodalia dioeceſis Argentora- ) ii. Gran
tenſis extant T. X. Conc. Germ. p. 179. Annotavit editor, fſerius ſe i. Hai⸗
obſervaſſe, ſtatuta iſta apud Lunigium inveniri, unde ordo Chronole gi t
cus nonnihil turbatur. Addit, ſynodum, de qua meminerunt, cele- Eli’ va-
bratam fuiſſe ab Egone ad an. 1685. quam in ſupplemento promittit; ne- e ere
que vero in appendice, quæ T. X. ſubnectitur, occurrit. Obiit is an. Eru de 7E.
1704. in palatio S. Germani a Pratis, ubi erat abbas, eiuſque depoſi- cathes.
tum eſt corpus in eadem S. Germani eccleſia in capella S. Margarithæ e n
prope ſepulcrum comitis Guilielmi de Furſtenberg eius nepotis, ut re- 142. ſga. .
fertur a ſodalibus San-Maurianis ſimulque eius epitaphium, in Gall.
chriſt b). b) N. V. r.
821.
XX. Antiquiſſimum dioeceſis Argentoratenſis monaſterium graviſſima Monaſterimm
ſec. XVII. tulit tempora, quum necdum ex calamitatibus ſeculi proxime Schutteta-
antecedentis reſpiraſſet, atque aliena egeret ope. Ioannes V. qui anno uum.
ſeculari 1600. Iacobo I. ſucceſſit, abbatis munus an. 1624. depoſuit,
accito ex monaſterio S. Blaſii Tobia Röſch, qui etiam profeſſoles inde
accerſiit, viciſſimque fratres Schutteranos in litteris formandos ad S.
Blaſium miſit.
Poſt eius obitum an. 1638. electus Conradus III. mox anno ſequenti
Clingnovii Helvetiæ in præpoſitura San-Blaſiana fato ceſſit, ſucceſſorem
iterum nactus e gremio S. Blaſti Benedictum Bebelium, hocque poſt
duos annos an. 1641. defuncto Vincentium Haug itidem S. Blaſianum,
monaſterii etiam Schwarzacenſis abbatem: qui graviſſima belli tricenna-
lis tempora eluctatus, diutius duravit ad an. uſque 1656. ſuperſtes; ut
tamen eius ſucceſſor Benedictus II. electus VI. Kal. Oct. mox III. Kal.
April. an. 1659. vita exceſſerit; atque adeo monaſterium Schutteranum
ſpacio viginti annorum quinque numeraverit abbates, electo in locum
Benedicti II. an. 1659. Blaſio Sarvrey.
Is non abſterritus duris, quibus tam brevi ſuccubuerunt ſyncellitæ
ſui, fatis, eodem ex monaſterio S. Blaſii poſtulatus abbas, rem utram-
que ſacram (catholicam præſertim tantopere ea in plaga acciſam) & pro-
fanam ſeu temporalem monaſterii reſtituit, marchioni Badenſi a confiliis,
atque in eius aula magno in pretio habitus, perinde etiam apud Franc.
Egonem de Furſtenberg epiſcopum rt eararatenlem, exprelſe requiſitus
n Pf 3 P ad
N
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0415