http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0438
SzcuLUM
XVII.
2——
436 HIST. NIGRE SILVE L. XII.
cum ſuis exul monaſterium non paucis annis in ruina relinquere COa-
ctus eſt; reſtauratum tamen poſtea ab eo magnam partem fuit.
Sub Matthæi ſucceſſore Placido Röſch Breunlingano menſe Septembri
præſente toto conventu aperta, & recluſa eſt tumba ſubterranea familiæ
Zaringicæ, fundatorum huius monaſterii S. Petri, in fornicem concame-
rata, cui olim ante conflagrationem monaſterii memoratam impoſitum
erat mauſolæum ſplendidum ac magnificum ex lapide affabre exciſo,
longo pedes circiter decem, quinque lato, alto ſuper terram quatuor.
Huic ſuperne inſculpta erat imago Bertoldi II. fundatoris, cataphracti.
Fuit hæc tumba in medio templi parochialis ſive exterioris ante crucem.
Inventa ſunt noyem crania cum oſſibus ordinata ſtrue collocatis.
Obiit in Domino Placidus abbas an. 1670. vitæ contemplativæ ma.
gis, quam activæ gnarus, monaſterium ſucceſſori Paulo Paſtori Villinga
ôriundo, ære alieno admodum gravatum relinquens. Acceſſit an. 1678.
monaſterii, eccleſi?, omniumque adiacentium ædificiorum omnimoda
conflagratio: cui quidem cauſam præbuit ipſa cohors cæſarea, duce Ma-
Ximiliano comite de Starenberg, dum vallum ligneum, quo miles Gal-
lus ſe continebat, incenſurus, ignem in vicinum ædificium iniicit, quo
vero non ſtrues lignea, ſed ipſum monaſterium conflagravit, ab optimo
præſule vero ita reſtauratum, reſque reſtituta, ut a ſuis nomen alterius
fundatoris meruerit.
Rees ſacra an. 1686. iterum inſtitui cœpta eſt, dum interim monachi
hinc inde per monaſteria diſperſi degerent: iamque an. 1680. obierat
P. Carolomannus Hanſelmann apud S. Ulricum, ubi extremos vitæ annos
degit cum P. Mauro Heſs, Pauli abbatis ad finem ſec. XVII. ſucceſſore,
poſtquam, ut ephemerides San-Petrini habent, fündamenta boni religioſi
& ſtudioſi in monaſteriò S. Galli, devoti ſacerdotis vero & confeſſarii
in S. Blaſio, & apud Thaumaturgam in Tottmos poſuit. P. Carolo-
mannus autem Staufa Briſgoiæ oriundus, poſtquam multis annis parochi
urbis Briſacenſis & Decani capituli Briſacenſis munere laudatiſſime per-
functus eſſet, monachum poſtea profeſſus ad S. Petrum, 24. annis
ibidem Prior vigilantiſſimus fuit, conſtanter recuſata dignitate abbatis,
eidem oblata poſt mortem Placidi abbatis, cuius, ut habet eius epita-
Fiats ad S. Ulricum, ſummis bengficiis ſtetit erecum §. Petri mona-
zrium.
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0438