Freiburger historische Bestände - digital

SEC. XVIII. O. S. B. XIII. 479

attinet in hiſtoria Nigræ Silvæ verſantes dum per Fridericum de Sickin- Ssourvx
gen Hohenburg ex connubio Annæ Snewlin de Landeck an. 1568. dyna- XVIII.
ſtie in Nigra Silva ad hanc Sickingen-Hohenburgenſem familiam, ut —
ſuo loco indicavimus, ſunt devolutæ: ſeculum autem noſtrum illuſtravit
imprimis quem nominavimus, Ferdinandus Hartmannus de Sickingen,
cuius ſoror M. Thereſia, nupta an. 1699. Franc. Marquardo de Roth,
duos filios habuit epiſcopos Conſtantienles Fr. Conradum S. R. E. Cardi-
nalem, & Maximiliabum, qui in epiſcopatu ſucceſſerunt avunculo ſuo
Caſimiro de Sickingen. Frater eius Ferdinandus Hartmannus Præſiden-
tis apud ſtatum equeſtrem munus aco epit an. 1699. tenuitque ad annum
172f. quo S. C. M. Vices-Gerens regiminis Ant. Auſtr. ſelectus fuit.
In magno illo ſtatuum conventu an. 1741. cuius mentionem fecimus,
aſſeſſorum munere fungebantur I. Fridericus B. de Kagenegg, & Franc. L.
B. de Wittenbach. Potſt F. loſ. Antonium Schnewlin Bernlapp B. de Bolls-
weil aſſeſſorum munere nunc funguntur Fr. loſeph. com. de Duran, &
Venerandus Sebaſtianus L. B. de Wittenbach, filius Franciſti, qui ipſe
etiam fuerat aſſeſſor, frater Ferdinandi Sebaſtiani. Conſenuit hic conſilia-
rius regiminis anterioris Auſtriæ, parens lo. Franciſci de Wittenbach
S. C. M. confiliarit intimi, ac iudicii provincialis Brisgoiæ nunc Præ-
ſidis, ad quem in Nigra Silva ſpectat oppidum Elzach, quod poſt emor-
tuam an. 1498 in Iloanne Wernero Stirpem de Schwarzenberg familiis
illuſtribus de Rechberg, de Hohenberg, Ehingen, & Reiſchach in feu-
dum contigerat. Eadem illuſtris familia integro ſec. XVI. partem vallis
Buchenbach poſſedit; partem alteram familia Tepe memorata de Snewlin.
Eam hodie inter ſe partiuntur familiæ de Manikor, Altſtätten & Wit-
tenbach. Nobilis hæc familia ineunte hoc ſeculo in duos abiit ramos
per Ferdinandum Sebaſtianum regiminis Auſtr. Ant. conſiliarium & Fran-
ciſcum aſſelſorem ordinis equeſtris duos Hieronymi filios, qui an. 1712.
in feudum accepit ab Ioſepho I. Imp. ſuperiorem vallis Buchenbachinæ
partem, prout a caſtro Wiſneck, hodieque ditionis B. de Sickingen,
diſtinguitur in inferiorem, & ſuperiorem. lam memoravimus in magno
ſtatuum conventu au. 1741. ordinis equeſtris aſſeſſorem cum Franciſco
de Wittenbach Io. Fridericum de Kageneck, quam inter vetuſtas urbis
Argentoratenſis illuſtres familiam equeſtrem Celebrat Dan. Schœpflinus
(in Alſat. illuſtr.) a) quippe ex qua in curia Argentor. magiſtratus a quin- 2) Z. II. e
que ſeculis primarii, in eceleſiis collegiatis Præpoſiti in principum & ⁷97. Ge.
dynaſtarum aulis valalli longa ſerie compareant. Circa finem ſec. XV.
Mauritius de Kageneck in pugna Dornacenſi an. 1499. vexillum Ar-
gentoratenſe geſtans coutra Helvetios, Nigram Silvam quoque infeſtantes,
fortiter