http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0540
SEC. XVIII. O. S. B. XIII. 535
his ipſis noſtris plagis ſibi comparavit archidux Rudolphus IV. pro baſi-
lica S. Stephani Viennæ a ſe exſtructa. Non me latent, quæ Mediola-
nenſes contra translationem SS. MM. Gervaſii & Protaſii Briſacum in
medium afferunt, ut in pleriſque huiuſmodi translationibus corporaum
ſanctorum apud -Catholicos ex ipſa venerationis magnitudine motas no-
vimus controverſias, ꝓlerumque forte facile componendas, ſi diviſæ per
loca admittantur reliquiæ. Nos nunc quod attinet, non equidem me
vadem præſtem hiſtoriæ, prout a ſequioris ævi ſcriptoribus refertur
translatio Briſaceniſis; ſed qui res Fridericorum T. & II. Hohenſtaufiorum
ſecum contulerit, quas Mediolani poſt medium ſeculum XII. dum a Fri-
derico I. an. 1162. Mediolanum (ſervatis eccleſiis S. Mariæ, S. Mauritii
& S. Ambroſii, ubi corpora SS. Gervaſii & Protaſii erant recondita) ex-
ciſum eſt, & deinceps Briſaci geſſerunt, reliquias SS. Gervaſii & Protaſii
depoſitas Briſaci facile - largietur. Quarum ꝓpars dum eccleſiæ San-Blaſianæ
infertur, non poſſum mihi a werbis temperare, quæ S. Ambroſius ſe fe-
ciſſe in earam inventione à ſororem ſuam perſcribit a). Cæterum id præ-
primis ſtuduimus, ut reliquias ſanctorum ex locis, ubi ſepulti fuerunt,
nanciſceremur: quod etiam in reliquiis: SS. Fridolini & Morandi conſe-
cuti ſumus, ut mox indicavimus. Sic quoque Mediolano reliquias S.
Caroli Borromæi obtinauimus ab archiepiſcopo & Cardinali Ottobonelli
iterato munere, dum priordonatio facta iam venerabili ſenecioni me-
moria excidiſſet. Moguntia vero opera amiciſſimi D. Würthwein officia-
lis tunc Moguntini, accepimus ſacra lipſana S. Ferrutii M. S. Lulli ſucceſ-
ſoris
a) Gratias tibi Domine Ieſu, quod hoc tempore tales nobis Sanctorum Martyrum Spiri-
tus excitaſti, quo eccleſia tua præſidia maiora deſiderat. Cognoſcant omnes, quales
ego propugnatores requiram, qui propugnare poſſint, impugnare non ſoleant. Hos ego
adquihvi tibi, plebs ſancta; qui proſint omnibus, nemini noceant. Tales ego ambio
defenſores, tales milites habeo: hoc eſt, non ſeculi milites, ſed milites Chriſti. Nul-
lam de talibus invidiam timeo, quorum quo maiora, eo tutiora patrocinia ſunt. Ho-
rum etiam illis ipús, qui mihieos invident, opto græſidia. Veniant ergo & videant
ſtipatores meos; talibus me armis ambiri non nego. Hi in curribus, & hi in equis:
nos autem in nomine domini Dei noſtri magniſicabimur. G
Eliſæum ſcripturæ divinæ ſeries refert, cum ab exercitu Syrorum eſſet obſeſſus, di-
zkiſſe timenti ſervulo, ne timeret: quia plures, inquit, pro nobis ſunt, quam con-
tra nos; & ut hoc probaret, petiiſſe, ut oculi Giezi aperirentur : quibus ille apertis,
innumeros adeſſe vidit prophetæ exercitus angelorum. Nos etſi eos videre non poſſu-
mus, ſentimus tamen. Erant clauſi iſti oculi, quamdiu obruta ſanectorum corpora deli-
teſcebant. Aperuit oculos noſtros Dominus, vidimus auxilia, quibus ſumus ſiepe de-
fenſi. Non videbumus hæc, ſed habebamus tamen. Itaque trepidantibus nobis quaſi
diserit Dominus: adſpicite quantos vobis martyres dederim: ita reſeratis oculis gloriam
Domini ſpeculantur, quæ eſt martyrum paſſione præterita, & operatione præſens. Evaſi-
mus, fratres, non mediocrem pudoris ſarcinam: patronos habebamus „ & neſciebamus.
Invenimus unum hoc, quo videamur præſtare maioribus. Sanctorum martyrum cognitio⸗
nem, quam illi amiſerunt, nos adepti ſumus. S. Ambroſ. T. II. opp. p. 876. 2. 10. 11.
SEcLUMX
XVIII.
w☚
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/gerbert_hist_nigr_silv2/0540