http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/petrus1699/0821
Monaſterium L'allis S.
ea ut fabulæ videbantur. Iſe tamen Mo-
naſteriolum e quercubus illius ſilæ ædi-
lRicatam iri dicebat. Tandem huic nego-
tio favebhant Comes Montefortenſis Rudol-
phus junior Veldkirchii & regionis Domi-
nus: ac mercator quidam Marquardus de
Degenſeæ: ſed ante rem abſolutam Anno
135 I. mortui ſunt. TLamen poſten Cæno-
biolum magna dißicultate &w fame emer-
St. lLi incluſa ſunt Anno 1394. aliquot
Sororculæ Ordinem S. Claræ habentes: in
quo etiam Anno I4o3. confirmatæ ſunt:
quibus multa calamitates acciderunt. Pe-
ſtis etiam Anno I412. multas illarum per-
emit &ͤ . Item ſoan. Georgius Schlee
in ſuâ deſcriptione Rhætiæ ſuperioris de
eodem hoc religioſiſſimo clauſtrofol. 53.
ita ſcribit: Ob Ranckweil zu Eingang
der St. Ajuſter Claus ligt ein ver⸗
ſchloſſen Frauen⸗ Eloſter S. Claræ Or⸗
dens bey der guldinen Muͤhl genannt;
dann darunter bey Auslauff des ſchoͤ⸗
Crucis. 797
nen Valdona Weyhers ins Hubhaus
Veldkirch gehoͤrig / ein Muͤhien dem
Cloſter zuſtandig gelegen / darvon das
Cloſter auch den Namen bey der gul⸗
dinen Muͤhlen behalten zimlichen Ein⸗
kommens und Vermoͤgens / dann es
viel Guͤter / Rennt / Euͤlten / neben
dem gewaltigen Zehenten der Pfarr
Ranck weyl / daran das Cloſter die
drey / und ein Pfarr-⸗Herr allda den
vierten Theil hat. Bas Cloſter iſt
umb das Jahr 1380. angefangen
worden zu bauen und zuſtifften. Iſt
der Zeit unter der Caſten⸗Vogtey der
Stadt Veldkirch. Hodie Monaſte-
rium hoc inſigniter (ut ſuprà dictum
eſt) floreſcit, templumque illius Anno
1677. noviter extructum miràâ prorsùs
omnigenæ pulchritudinis forma ra-
risque picturis (ut audio) plurimum e-
niteſcit.
„.
. VALLIS S. CRUCIS.
PAliter intitulatum fœmininũ quod-
dam Ordinis Ciſtercienſis Abbatiale
Cœnobium dicœceſis Conſtantienſis us-
que modò celeberrimum, de cujus ori-
gine Cruſius part. 2. lib. 10. cap. 4. pro-
fert ſequentia: Anno II4gσ. vixiſſe Ai-
citur Heilwilda Gryningenſis Comitis ſilia
ſoror Egonis (de quo apud eundem Cru-
ſium loc. cit. lib. . cap. 5.) Hic cum Mo-
nachus in Cæœnobio Richenoiâ (Augiaâ di-
vite) eſſet: partem S. Crucis (al. =ͤ Mon-
te Sancto) ſuſtulit, unde excæcatus dici-
tur, ſed ea reſtitutùâ viſum recepiſſe. Ideòô
Abbatem (al. Dominos §. Montis) pœniten-
ti, & ob ſacram domum adificandam pe-
tenti dediſſe partem S. Crucis, ad cujus bo-
norem Egon vetus quoddam Monaſterium
deſertum zu den Waſſerſchoͤpffen ictum
(ad hauſtoria) renovavit, & ob res dictas,
illamqué? Cruacis partem eò traditam heylig
Creutßzthal nominavit (S. Crucis Vallem)
ibique ſororem ſuam Hailwildam primam
fecit Abbatiſſam. Relicto autem filio &
uxore, quam olim habuerat, Ludovico obiit,
& in hoc S. Crucis vallis Parthenone huma-
tus eft. LEudovicus ex Agatha Hohenber-
gicàù Comite reliquit Egonem ſocundum Co-
miteæm Grüningenſem: qui Cænobium Cru-
civallenſe combuſtum inſtauravit, & am-
plius dotavit. Ita Cruſius citatus, cujus
tamen ipſiusmet judicio certiora ſunt,
quæ ſequuntur ex Bruſchio de Monaſt.
German. cent. I. fol. m. 1I12. in hæc
verba: & Crucis Vallis antiquitàs aqua-
rum hauſtus vulgoò Waſſerſchoͤffen fortè ab
irriguis föntibus, quos tota habet circum-
ſita vicinia penò innumeros: poſted vero 4
S§. Crucis particulâ (quam ſecunaus fünda-
tor Comes Ego de Walnſtetten & Grunin-
gen dicitur ſurtim ex Augia divite ſuſtu-
liſſe) taliter nominatum: præclarum as
magnificum Ciſtercienſis Inſtituti Moniali-
um nobili ſte⸗mmate natarum Canosium
ſupra Riedlingam in Suevia ſub Salemitani
Abbatis viſitatione in Epiſcopatu Conſtan-
tienſit ſitum: fundat um legitur annum
Chriſti circiter 11406. vivente adhuc Divo
Bernardo Ciſtercienſis Ordinis authore pro
ſexaginta Monialibus: à quibus verò regu-
lis id æ memorid hominum in oblivionem
venit. Aliqui tamen Egquitem quendam
auratum de Altha primum locum & fun-
dum ipſum primis ſororibus dediſſe affir-
mant. Poſteà verò cùm in bellicis tumul-
tibus everſum Cœnobium eſſet, inſtaurari,
& quaſi de novo fundari cæptum est an-
num Chriſti circiter Iaj o. ab Egone, ſeu
Hegone Comite de Landaw ſilio Ludowici
Comitis ex Clementis Comitis Hohenber-
genſis fili’ Dominâ Agaihu oczoο ſiliarum
& quinque filiorum matre. Benefacto-
res verò Monialium hujus Congregationis
leguntur ſuiſſe maximi Comites de Wualn-
ſtetten & Hartmannus junior Comes 4
Gruningen & Landaw, gqui pro ſe &-
conjuge ſuù Hedwige ſiliisque Ludovico
Hhh bh2 Comitè
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/petrus1699/0821