Freiburger historische Bestände - digital

4

dum is percuteretur, fuit, ejusque occisioni plenius interfuit; reper-
tusque est lacrymans supra cadaver; ac sic postea Philippo servire
cepitmelioribus auspiciis, a quo didatus est, tantumque dilectus,ut in
numero quoque vicecomitum reciperetur, et frater suus Bartholo-
maeus episcopus fieret. Huic episcopo ego quoque servivi dum is
esset Basileae, magnique nominis haberetur propter ducem, et cum
eoMediolanum ivi, ac postNovarramfideliter tribus annis sibi famu-
latus sum. Postea dum in legatione ducali Florentiam missum secu-
tus sum, ubi vir perditus in malignitatem natus eum delusit: fmgens
enim se Eugenii ininiicum, quod is sibi non digna praemia retribue-
ret, ait, se magna in Papam moliturum, si modo episcopus sibi
assisteret. Episcopus qui Papam suo principi inimicum putabat,
audire eum voluit. Is inquit, admodum plures esse Florentinos,
qui Papae inimicarentur et regimini quod tunc erat; quod siNicolaus
Piceninus qui erat in balneis Senensibus cum aliqua navi Florentiae
appropinquaret, cives in numerum mox surgerent, expellerentque
suos inimicos, et Papam captivarent; multaque dixit ad rei confirma-
tionem. Submissus is erat per Cosimum et sequaces. Episcopus
dum vult secretum esse, nullique suorum communicare, magis deci-
pitur. Nam si ex suis aliquem consuluisset, non deceptus fuisset;
sed animi magnitudo non patitur comitem, sola sibi omnia arrogat.
Persuasus ergo est Picenino scribere, ejusque literae interceptae
sunt, et quamvis sub notis obscuris essent, intellectae tamen sunt,
ut Florentinorum est in malum astutia. Criminis reus factus est, et
coram Papa fateri crimen coactus est; nam dum palatium petit,
retentus est. Nos qui audivimus factum, percusso pastore dispersi
sumus; meum iter prius adBeatam Mariam, quam Gratiarum vocant,
fuit; ibi vota peregi, supplicavique Beatae Yirgini, ne me innocen-
tem rapi sineret, quae ut benigna in me semper fuit innocentiam
meam tutata est. Erat in eadem supplicatione mecum Antonius
Bernerius Parmensis, qui postea Savonensis episcopus factus est, is
ad cardinalem de Ursinis confugit. Ego ad cardinalem Sanctae
Crucis me recepi, qui et me in secretarium accepit, apud quem dum
moror, venit episcopus Novariensis sibi commendatus, meque acces-
sit, petitque veniam, quod nihil mihi communicasset, nam me Tus-
cum noluerat in re Tusca consulere. Doleo, inquam episcopo, te
mihi nihil communicasse, nam si quid scissem, extimo, quod non sic
te aberrare sivissem. Laetor insuper, nam si quid contra me fiat,