Universitätsbibliothek Freiburg i. Br., E 44-1
Papst Pius II.
De viris illustribus
Stuttgart
Seite: 30
(PDF, 14 MB)
Bibliographische Information
Startseite des Bandes
Alte Drucke und Autorensammlungen

  (z. B.: IV, 145, xii)



Lizenz: Public Domain Mark 1.0
Zur ersten Seite Eine Seite zurück Eine Seite vor Zur letzten Seite   Seitenansicht vergrößern   Gegen den Uhrzeigersinn drehen Im Uhrzeigersinn drehen   Aktuelle Seite drucken   Schrift verkleinern Schrift vergrößern   Linke Spalte schmaler; 4× -> ausblenden   Linke Spalte breiter/einblenden   Anzeige im DFG-Viewer
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/pius1842/0034
30

redimere hoc voluit, filiamque ejus Mariam ultro data civitate Bru-
xelles in matrimonium duxit. Marchioni Montisferrati multa eripuit
oppida, cum is per ducem Mediolani invaderetur, dicens: ea se
tenere in custodiam; sed non restituit illo pacificato cum duce.
Ab Armeniacis suas terras invadentibus saepe se pecunia redemit.
Uxorem duxit filiam Johannis ducis Burgundiae, ex qua plures habuit
filios ac filias; ex filiabus majorem habuit Philippus dux Mediolani;
alteram habuit Ludovicus rex Siciliae, quo mortuo diu domi mansit,
donec Ludovico comiti Palatino renupsit sibi in tertio gradu con-
juncto} alteram in domo Britanica maritavit. Primogenitus ejus
masculus dum in Italia laetus nimis exultat, contracto morbo interiit.
Ludovicus postea ei proximabat, cui filiam regis Cipri conjunxit.
Philippus autem comes Gebennensis ejus filius adolescens decessit,
graveque paternae senectuti vulnus inflixit. Is cum jam instaret
Basileense concilium in loco amoeno supra lacum Lemannum, ubi
parcum ferarum habuit ingentemque silvam muro cinctam, egre-
gium aedificium instruxit, fossa muroque cinxit ad resistendum, ac
sub titulo Sancti Mauritii templum erexit, collegiumque canonicorum
fundavit. Tum et septem militibus veteranis, quijam pompis mundi
renuntiaverant, ac sub habitu eremitae vivere vellent, mansiones
struxit victumque paravit vestivitque eos griseis vestibus ad modum
eremitarum: sed ne mundum omnino relinquerent, sub specie bona
cruces aureas in pectore, quod eratdiaboli potius, quamDei signum,
deferri voluit, ac bacillis se substinere. Inter quos et ipse sibi pri-
mum locum elegit, decanumque se vocavit, qui tantum VII forent.
Hunc primus ego barbatum in eo loco vidi, cui Ripallia est nomen
quasi Riparia, cum cardinalem Sanctae Crucis in Gallias sequerer,
nam nos per locum ad se vocavit, eratque jam tum rumor papatus
libidine se in efremum recepisse. At is quamvis titulum haberet ere-
mitae, non tamen dominatum neque regimen dimisit, sed in eremo
quaecumque gerenda erant, administrabat. Solum sub eo habitu
excusatior videbatur, si non omnibus se communem, ut antea, prae-
bebat; nam priusquam eremum adiret, omnes tam parvos, quam
magnos justitiam implorantes audivit: clausus autem difficiliorem
ad se aditum praebuit. Ibi cum fuissem^ Petrus Nexetanus con-
secretarius meus in pariete quadam nulli alteri quam mihi visus
Ciceronis sententiam illam carbone notavit. Totius autem injusti-
tiae nulla capitalior est, quam eorum, qui cum maxime fallunt, id


Zur ersten Seite Eine Seite zurück Eine Seite vor Zur letzten Seite   Seitenansicht vergrößern   Gegen den Uhrzeigersinn drehen Im Uhrzeigersinn drehen   Aktuelle Seite drucken   Schrift verkleinern Schrift vergrößern   Linke Spalte schmaler; 4× -> ausblenden   Linke Spalte breiter/einblenden   Anzeige im DFG-Viewer
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/pius1842/0034