Freiburger historische Bestände - digital

59

Henrico Yll. imperatore descendens; cujus filius Johannes filiam

regis Bohemiae heredem accepii uxorem, per quam et regno potitus
est. Hic filium habuit Carolum, ex quo natus est Vinceslaus et
Sigismundus. Vincesiaus senior patri sucecssit in regno Boheiniae,
ac Homanorum rex creatus est, non tameri sine labe simoniae, eor-
ruptis electoribus a Carolo. Sigismundus autem Mariam Ludovici
regis Hungariae fdiam in matrimonium sibi collocavit, propter quam
et regnum Hungariae suscepit. Piurima tamen in eo passus est,
rebellantibus saepius Hungaris, quorum propria mutatio est. Con-
spiraverunt autem semel Hungari, manusque in Sigismundum in~
jicere eogitarunt, venientesque in aulara regiam, sceius admittere
statuerunt. Quod cum Sigismundus animadvertisset, arrepta sicca
in locum aulae eminentiorem ascendit, versusque in barones ruti-
iantibus ac minacibus oculis: animadverti, inquit, Hungari, vos hue
me captum venisse: se videbo ego, quis vestrum tam audax, tam
temerarius, tamque sceleratus erit, ut in r&gem suum manus injiciat,
simulque hanc siccam in vestrem(sic) ejus recondam, ne impunitus
regiam majestatem laeserit. Eccum me, cur non apprehenditis ?
iigame, quisquis es audax, accipe regem tuum, nec te homines,
nec superi impunitum relinqucnt. Exterruit itaque omnes constantia
Sigismundi ac magnanimitas; ifaque singuli excusare se coeperunt»
ne talia de se crederentur; quos Sigismundus paulaiim exirc jussit,
suaeque custodiae magis cavit. Exinde cum de conspiratoribus in-
structus esset, exiens in campos, barones omnes adesse jossit,
vocansque singulos ad tentorium suum seorsum , triginta ex majori-
bus unum post aliurrt capite truncavit, occiriissetque plures, nisi
sanguis fluens occisionis indkium extra tentorium fecisset, quo acl-
moniti aiii ire noiuerunt quamvis vocati. Postea vero, cum jam
regina mortem obisset, seditio facta est inregno, Sigismundusque
a baronibus captus, duobus adoiescentibus sive juvenibus, quonim
pater sub tentorio occisus fuerat, traditur. Nec enim duLium alieu?
erat, quin juvenes in ultionem paternae mortis diversis crucialibns
regem occiderent. At Sigismundus ubi se captum videt et in mani-
bus hostium acerborum, ad preces recurrit, multisque verbis juvenes
adhortatur, ut sese liberent. Sed iili paternae necis memores, vin-
dictae cupidiores fuerunt quam veniae, nee ullum precibus loemn
dabant. Tum Sigismnndus matrcm juvernim in sermonem posc.it,
quam et feminam prudentem et jmenum reetrieem sciebat. Illa ml