http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/scheffel_werke3/0467
466 Ekkehard.
Ein namhafter Reclauſus früherer Zeit war der heilige Fintan
(† 822), der das Kloſter Rheinau unweit Schaffhauſen geſtiftet.
Ganze Nächte hindurch hörte man ihn in ſeiner Zelle laut beten
und in den fremden Lauten ſeiner iriſchen Heimatſprache die Ver⸗
ſuchung des böſen Feindes beſchwören. S. vita S. Findani con-
fessoris, p. 537. Über die Zeremonien beim Akt der Einſchließung
vgl. Martène de antiqu. ecclesiae ritib. II, 177.
40 Wiborad iſt ein altdeutſcher Name und bedeutet „Rat der
Weiber“. — Zwei Mönche des Kloſters Sankt Gallen, Hartmann
und Hepidan, haben die Lebensgeſchichte dieſer durch ihren tragi⸗-
ſchen Ausgang bedeutend gewordenen Klausnerin verfaßt. Sie
ſind in die acta Sanctor. der Bollandiſten (Monat Mai, Bd. 1,
284 u. ff.) aufgenommen. S. auch Pertz Monum. VI. 452.
1. magistra praedurata
⁴² Lucas IX, 62.
48... Castitatis, inquit, fili mi, tibi cingulum per hoc lineum
meum a Deo accipe. Continentiaeque cingulum per hoc lineum
meum a Deo accipe, continentiaeque strophio ab hac deinceps
die per Wiboradam tuam te praecinctum memento. Cave autem,
ne ullis abhinc colloquiis vanis mulierculis miscearis. Et si, ut
facillime fit, aliquo carnis igne incensus fueris, loco in quo fue-
ris, mutato, „Deus in adiutorium meum intende. Domine ad
adiuvandum me festina“ mox cantaveris. Sin autem sic pacem
aliquo alio lapsu tuo vetante non habueris, titionem sive can-
delam ardentem quasi aliud aliquid agas querens, digitum vel
leviter adure, eodemque versu dicto securus eris. Ekkeh. IV.
casus S. Galli cap. 3. Pertz Mon. II, 107.
44 et accepit angelus folia lauri et scripsit in eis verba
orationis et dedit ea Pachumio dicens: manduca ea, et erunt
amara in ore tuo sicut fel, ventremque tuum im-
plebunt obsecrationibus sapientiae, dabitur tibi forma
orationis sanae doctrinae. Et accipiens Pachumius mandu-
cavit et factum est os ejus amarum, porro venter ejus
dulcedine impletus est, et magnificavit Dominum valde.“ Vita
Pachumii Sti. abbatis in der Handſchrift 310 der Karlsruher Hof
bibliothek.
4 de cilicio etiam, quo ipsa utebatur, cuius hodie asperita-
tem pro reliquiis id habentes horrescimus Ekkeh. IV. casus
S. Galli c. 3. Pertz Mon. II, 107.
proferensque mala de silva acidissima, inhianti et de
manibus ejus rapienti reliquerat. At illa vix unum dimidium
ore et oculis contractis vorans, caetera projiciens: „Austera es,
10
15
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/scheffel_werke3/0467