http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/schwarzel1799/0184
132 D Die Pſalmen Davids.
=
5. Hæc recordatus
ſum, & effudi in me
animam meam: quoni-
am tranſibo in locum
tabernaculi mirabilis,
uſque ad domum Dei
in voce eultationis &
confelſionis: ſonus epu-
lantis.
6. Quare triſtis es
anima mea? & quare
conturbas me?
7. Spera in Deo,
quoniam adhuc confi-
tebor illi: ſalutare vul-
tus mei & Deus meus.
Ad me ipſum anima
mea conturbata eſt:
propterea memor ero
tui de terra Jordanis
& Hermoniim a monte
modico.
3. Abyſſus abyſſum
invocat in voce catara-
Rtarum tuarum: omnia
excelſa tua, & fluctus
tui fuper me tranſie-
runt.
g. In die mandavit
Dominus miſericordi-
5. In dieſem ſehnſuchtsvol⸗
len Drang
Ergießet ſich mein Herz,
Wenn ich bedenke jetzt,
Wie ofr. ich mit den feſtli⸗
chen
Und großen Pilgerſchaaren,
Mit Dank⸗ und Freudenlie⸗
dern, hin
Zum Tempel Gottes wallte.
6. Warum betruͤbſt du,
meine Seele, dich?
Warum iſt dir ſo bang?
7. Ich harre nur auf Gott,
Ihn will ich immerdar
Als meinen Heiland preiſen;
Zugleich als meinen Gott,
Der mir ſein Antlitz nicht
verbirgt.
Doch meine Seele iſt betruͤbt,
Weil ich da jenſeits an des
Jordans Ufern
Und auf dem kleinen Her⸗
monsberg'
Dich mir nur denken muß.
8. Denn da verſchlingt ein
Abgrund je den andern,
Wo deine Waſſerfaͤlle brauſenz
Hoch ſtuͤrzen Fluthen da,
Und Wellen uͤber mich.
9. Dey Tag' zeigt mir der
Herr
am
an
tie
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/schwarzel1799/0184