http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/zasius1774/0549
278 VD. ZASII ET DES. ERASMI
ftio impellunt. Tu enim, o Erafme, fama ingens ,
( vt Ciceronis verba vfurpem )faftis ingentior, quo-
modo non omnibvis fis numeris celebrandus, in quo
celebrando, iam numerus non erit numerus, iam meti-
fura , iam pondus a fuis terminis excurrent. Sed
iam fiftendum eft, quia ad ff. veteris lectionem vado.
Caetera pluribus, quia tecum confari, tanquam cum
Eudaemone , ex animo deleftor. Vale, anima mea,
decus meum, imo decus philofophiae, & philofophiae
encyclicae, parce, fi parum ex iufto Graeciffaro, ho-
mo in talibus peregrinus. Ex Friburgo VII. Nouem-
bris , anno 1514. >
Tuus Zafius.
Banifacius itle tuus, imo nofter , quando fulgu-
re tuo praeftriftus manum admouere non audet, ro-
gare non ceflat, fe tibi commcndem , te fuo nomine
falutcm. Quod equidem quando femel fachis fum
impudens illotas meas ad te dandi, lubensfacio, &
vt fim gnaue impudens, & vt morem geram ei ami-
co: quo mihi hic Friburgi nil eft dulcius. Ergo ver-
ba falutis nomine Bonifacii, a diftincto ifto vernula
fufcipe.
CLXXXVII.
Erafmus Roterod. Zafio fuo S. *)
Q/fr ~--^Gr .- .. 1A3
Si quo pafto liceret ex hoc euolare piftrino, quod
quidem facerem cupidiffime, malim extra nuptia-
rum
*) inter Krafmi epift. t. III. P. 1. n. 164.
http://dl.ub.uni-freiburg.de/diglit/zasius1774/0549