Freiburger historische Bestände - digital

360 VDALRICI ZASII EPISTOLAE

CCXXVII.
Andreae Alciato.

i mentis imago eft oratio, do&iffime & praeftan-

k3 tiflime Akiate; mentem tuam praerogata & hu-
manitate & benignitate ornatam efle, quis inficietur?
vtpote quod oratio tua, nil niii humanum, benignum,
araicum, placidum praefeferat. Quoties iam amicif-
fime mecum per Iiteras fabularis, quem nunquam vi-
difti, fola famae nefcio cuius vmbra permotus? Quo-
ties ad amicitiam inuitas, quam multo aere mercatam
oportuit? Denique abs te profe&i amoeniflimus ille
Amorbachius & Zwkkius quas non literas complent,
quibius non fermonibus extenduntur, tuas celebraturi
virtutes ? Difpeream,fi non omni voto fuperius foretf
te ad faciem intueri, communicare tecum, amiciflima
mifcere verba ; fed quia id non licet, literis frequen-
tioribus mei in te animi feruorem eflundam. Opta9
paratitla noftra ( ita enim nominas ) optas, & quae
in vfus feudorum regeifimus, quod vtraque ea expe-
ftatione te crucient. Noli, miAtciate, exigua mes
tanti facere, vt exiftimes,vlla efle expe&atione digna,
fi ad tua tam praeclara, docta, erudita conferantur.
Vfus feudorum velut forte extrufos, more vrfino ad
iuftam foeturam lambimus, & exihTent, nifi me rhe-
toricorum lectio, ordinario adie&a oneri , alio auo-
caret; fiquidem geminae leftiones ( quae mei efl: in-
genii tarditas ) ita occupant, vt alia perputare, iu-
ftumquc producere in foetum non liceat. Super ««-
teUettitnts ftttgularibus iuris noftri collegimus non pau-
ca, fed quae f-illiilcris lint omnifariam fubftinenda, &
ita munienda, vt quoquo vadant, vim hoftilcm pati

pof-