Freiburger historische Bestände - digital

37° VDAI/R. ZASII EPISTOI.AE
Thyeftisque facinora, non truculentus ille Herculis
furor ; fed Romanorum capitum, fed Chriftianorum,
fed fidei, quin vniuerfae orthodoxae ecclefiae fortu-
nae, calamitates , prefTurae , fcitiifime proferuntur.
Turcus in Chrifti ditionem impune graflatur, membra
ecclefiae, imo ecclefiam ipfam dirlpit , lacerat, ex-
terminat, nemine vel modico repugnante. Cur er- *
go fides non lamentetur ? cur non fingultiat ? cur
non frigida mortalium corda corripiat ? Neque enim
dubitare quispiam debet , principes ecclefiae ad tri-
ftem fidei claraorem, fi alicunde prodeat , confeftim
euigilaturos. Sed clamor ille auribus noftris quando
antehac infonuit ? quis fidem querulantem audiuit ?
Vox in deferto clamantis, vox fidei hucusque. Sed
tu, optime vates, vt foles in via faltuum , inaccef-
fa montium pro contemplandis diuiuis incolere frc-
quenter, vocem fidei, clamorem, eiulatum primus
audiuifti, primusque eam mortalibus hoc elcgantiffi-
mo opere prodidifti, tanta fruge, tanto commodo .
vt pontifex ipfe Romanus , nullo antehac fomnio
commonefa&us fidei, nunc fe tuo ingenio , propius
homines oftendentis, & ipfe vocem audire meruerit.
Hinc confultationes ecrlefiafticorum principum fubfe-
cutae , hinc concuilb Mahumet Soldano iamiam fu-
gam moliuntur: haec fub ludo nobis recitas , haec
viuido nobis geftu effigias, hi funt profecto illi lu-
dt, quos tantisper Plato extollit; his ludis aobilitas
ingenii ( vt idem ait) liquidiffime probatur , in qui-
bus non tam voluptati, quam animo confulitur. Nam
quid per Deum immortalem, hoc aeuo uiter multa
plus neceiVarium eft, quam hoftes profligare fidei,
occurrere aliquando perfidiifimis baibarorum conati*
qus , nauiculam diui Petri fatis & fupc r concuflam,
iamqoe caluram u faucibus eripere tyranni, erigere>

defea-